فصل : در فضيلت مسواك كردن و آداب آن
( 1 ) هنگامى كه از استنجا فارغ شد دست به كار وضو شود . گفتهاند : هرگز ديده نشده كه پيامبر خدا ( ص ) از بيت الخلاء بيرون آيد و وضو نگيرد ؛ آن حضرت كار وضو گرفتن را با مسواك كردن آغاز مىكرد .
از پيامبر ( ص ) روايت شده است : « دهانتان راه قرآن است ؛ آن را با مسواك خوشبو كنيد » « 44 » ، از اين رو سزاوار است به هنگام مسواك كردن نيّت خود را پاكيزه كردن دهان براى قرائت سورهء فاتحه و ذكر خدا در نماز قرار دهند .
و نيز فرموده است : « نمازى كه پس از مسواك كردن گزارده شود برتر از هفتاد و پنج نماز بدون مسواك كردن است . » « 45 » و نيز : « اگر بر امّتم دشوار نبود دستور مىدادم به هنگام وضو گرفتن براى هر نماز مسواك كنند . » « 46 » و نيز : « چرا شما را مىبينم كه با دندانهاى زرد بر من وارد مىشويد ؟
مسواك كنيد . » « 47 » پيامبر ( ص ) همه شب مكرّر مسواك مىكرد . « 48 » و نيز فرموده است : « جبرئيل ( ع ) پيوسته مرا به مسواك كردن سفارش مىكرد تا آن حدّ كه ترسيدم ادامهء آن دندانهايم را از ميان ببرد و يا فرو ريزند . » « 49 » و نيز : « مسواك كردن جزئى از وضو است . » « 50 »
هامش
( 44 ) محاسن ، برقى ، ص 558 ؛ ابن ماجه ، به نقل از علىّ بن ابى طالب ( ع ) ، به شمارهء 291 .
( 45 ) حليه الاولياء ، ابو نعيم ، در كتاب السّواك ، از ابن عمر ؛ المغنى ؛ بحار ، مجلسى ، ج 16 ، باب السّواك ، از اعلام الدّين ديلمى .
( 46 ) كافى ، ج 3 ، ص 22 ؛ سنن ، ابن ماجه ، به شمارهء 287 .
( 47 ) كافى ، ج 6 ، ص 496 .
( 48 ) سنن ، ابن ماجه ، ج 1 ، ص 106 ؛ سنن ، ابى داوود ، ج 1 ، ص 14 .
( 49 ) كافى ، ج 3 ، ص 23 ، و ج 6 ، ص 495 .
( 50 ) بحار ، ج 16 ، باب السّواك ، از كتاب الامامة و التبصره .