فِيهِ رِجالٌ يُحِبُّونَ أَنْ يَتَطَهَّرُوا وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِينَ
« 35 » نازل شد پيامبر خدا ( ص ) به مردم قبا فرمود : « اين طهارتى كه خداوند شما را بدان ستود ، كدام است ؟ عرض كردند : ما آب و سنگ را هر دو به كار مىبريم . » « 36 » در كتاب من لا يحضره الفقيه « 37 » آمده است كه مردم با سنگ استنجا مىكردند ، يكى از انصار خوراكى خورد كه بر اثر آن شكمش روان شد لذا با آب استنجا كرد ، در اين هنگام خداوند آيه :
إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ
« 38 » را نازل فرمود ، پيامبر ( ص ) او را فرا خواند ليكن آن مرد ترسيد كه مبادا چيزى كه او را رنجيده كند دربارهاش نازل شده باشد ، چون وارد شد پيامبر ( ص ) به او فرمود : « آيا امروز هيچ كارى انجام دادهاى ؟ » پاسخ داد : آرى اى پيامبر خدا ! طعامى خوردم كه شكمم را روان كرد ، بدين سبب با آب استنجا كردم ، پيامبر ( ص ) به او فرمود : « مژده باد تو را كه خداوند متعال دربارهء تو آيهء :
إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ
را نازل فرموده است . » سزاوار است براى استنجا با آب از محلّ قضاى حاجت به جاى ديگرى منتقل شود ، و آب را با دست راست بر محلّ مورد استنجا بريزد ، و با دست چپ آن را ماليده و شستشو دهد . تا حدّى كه كف دست اثرى از نجاست احساس نكند ، و خاطرش مطمئن گردد ، امّا پيگيرى و شستشوى باطن محلّ لازم نيست ، چه اين عمل منشاء وسواس است ، و بايد بداند كه آب به هر جايى از بدن نرسد آن محلّ باطن شمرده مىشود ، و حكم نجاست نسبت به فضولات بدن مادام كه ظاهر نگرديده ثابت نشده است ، و آنچه از بدن ظاهر و حكم نجاست دربارهء آن ثابت است طريق تطهير آن رسانيدن آب به آن است تا نجاست را از آن
هامش
( 35 ) توبه / 108 : در آن ( مسجد قبا ) مردانى هستند كه دوست مىدارند پاكيزه باشند ، و خداوند پاكيزگان را دوست مىدارد .
( 36 ) مجمع الزوائد ، ج 1 ، ص 212 ؛ نيل الاوطار ، ج 1 ، ص 125 ؛ كه از بزّاز ، ترمذى ، ابو داوود و ابن ماجه نقل كردهاند .
( 37 ) ص 8 ، به شمارهء 21 .
( 38 ) بقره / 222 : خداوند توبه كنندگان و پاكيزگان را دوست مىدارد .