را زده است ، در اين هنگام از حسنات او به اين و آن داده مىشود ، و اگر حسناتش پيش از آن كه حقوق آنها داده شود تمام گردد ، از سيّئات آنها اخذ و بر اعمال بد او اضافه ، و سپس به دوزخ افكنده مىشود . » « 28 »
فصل
( 1 ) شفاعت و حوض حقّ است . پيامبر ( ص ) فرموده است : « كسى كه به حوض من ايمان ندارد ، خداوند او را بر حوض من وارد نخواهد كرد ، و آن كه به شفاعت من مؤمن نيست ، خداوند او را به شفاعت من نايل نخواهد ساخت . » سپس فرمود : « شفاعت من تنها براى اهل كبائر امّتم مىباشد ، و امّا نيكوكاران بر آنها باكى نيست . » « 29 » در روايت ديگرى است : « شفاعت من براى اهل كبائر امّتم مىباشد به استثناى شرك و ظلم . » « 30 » و نيز فرموده است : « از امّت من كسانى هستند كه جماعتى بيش از قبيله مضر به شفاعت آنها وارد بهشت مىشوند » « 31 » و گفته شده است : آن كه از همهء مؤمنان كمتر شفاعت مىكند مؤمنى است كه سى انسان را شفاعت كرده است . » « 32 » و نيز فرموده است : « حوض من به اندازهء ميان عدن و عمّان شام است . آب آن از شير سفيدتر ، و از عسل شيرينتر و قدحهاى آن به اندازهء ستارگان آسمان است ، هر كس يك بار از آن بنوشد پس از آن هرگز تشنه نخواهد شد . » « 33 »
هامش
( 28 ) علم اليقين ، ص 205 ؛ مأخذ آن مسند ، احمد ، ج 2 ، ص 303
( 29 ) العيون ، صدوق ، ص 136 ؛ امالى ، ص 5 .
( 30 ) خصال ، ابواب السّبعه ، ج 2 ، ص 9 .
( 31 ) مسند ، احمد ، ج 4 ، ص 212 ، از حديث حارث بن اقيس ؛ الاصابه ، تذكرهء اويس قرنى .
در اين جا « بيشتر از تميم » آمده است .
( 32 ) طبرسى ذيل آيهء 48 از سورهء بقره مىگويد : در روايات اصحاب ما از پيامبر خدا ( ص ) نقل شده است « مؤمنى كه از همه كمتر شفاعت مىكند چهل تن از برادرانش را كه همه مستحقّ دخول در آتشند مورد شفاعت قرار مىدهد . »
( 33 ) مسند ، احمد ، ج 2 ، ص 133 ؛ امالى ، ابن الشيخ ، ص 142 .