سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بارَكْنا حَوْلَهُ
« 15 » و نيز :
ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّى فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى
« 16 » پيامبر ( ص ) پس از بازگشت از معراج از چيزهايى خبر داد كه از آنها صدق و واقعيت معراج آشكار شد . و رسالت پيامبر ما ( ص ) براى همهء جوامع بشرى است چنان كه خداوند متعال فرموده است :
وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا كَافَّةً لِلنَّاسِ بَشِيراً وَ نَذِيراً
« 17 » بلكه بر جنّ و انس مبعوث شده و آيهء :
أَجِيبُوا داعِيَ اللَّهِ وَ آمِنُوا بِهِ
« 18 » حكايت از زبان جنيّان است . بارى همان گونه كه پيامبر ما ( ص ) سرور پيامبران است اوصياى او نيز بهترين اوصيا ، و كتاب او برترين كتابها و نگهبان همهء آنها ، و آيين او نيكوترين آيينها و نسخكننده همهء آنها و امّت او بهترين و ميانهروترين امّتهاست . چنان كه خداوند متعال فرموده است :
كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ
« 19 »
وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ وَ يَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيداً
« 20 »
باب پنجم در امامت
( 1 ) آنچه دربارهء ضرورت بعثت پيامبران گفته شد عينا در مورد لزوم تعيين وصىّ و جانشين پس از آنها تا ظهور پيامبر ديگر نيز وارد است ، زيرا نياز به پيامبر و وصىّ او اختصاص به وقت معيّن و حالت خاصّ ندارد ، و باقى بودن كتاب
هامش
( 15 ) إسراء / 1 : پاك و منزّه است خدايى كه بندهاش را در يك شب از مسجد الحرام به مسجد اقصى كه گرداگردش را پربركت ساختيم برد .
( 16 ) نجم / 8 : سپس نزديكتر و نزديكتر شد . تا آن كه فاصله او به اندازهء دو كمان يا كمتر بود .
( 17 ) سبأ / 28 : ما تو را جز براى همه مردم به پيامبرى نفرستاديم تا ( آنها را به پاداشهاى الهى ) بشارت دهى و ( از عذاب او ) بترسانى .
( 18 ) احقاف / 30 : . . . دعوت كنندهء الهى را اجابت كنيد و به او ايمان آوريد .
( 19 ) آل عمران / 110 : شما بهترين امّتى بوديد كه به سود انسانها آفريده شديد .
( 20 ) بقره / 143 : و همچنين شما را امّتى ميانه قرار داديم تا گواه بر مردم باشيد ، و پيامبر هم گواه بر شما .