باشد ، ميان سه تن نجوايى ( سخن بيخگوشى ) صورت نمىگيرد مگر اين كه او چهارمين آنهاست ، و ميان پنج تن جز اين كه او ششمين آنهاست ، و ميان كمتر و يا بيشتر از اينها جز اين كه او با آنهاست ، و هر جا باشيد با شماست .
خداوند فرموده است :
وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ
« 35 » ،
وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ
« 36 »
أَلا إِنَّهُمْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقاءِ رَبِّهِمْ أَلا إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ
« 37 »
فَأَيْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ .
« 38 » در حديث آمده است : « اگر شما ريسمانى به پايينترين زمين سرازير كنيد ، آن بر خدا فرود خواهد آمد . » همراه بودن خداوند با بندگانش به سبب امتزاج و تداخل و حلول و اتّحاد و همسانى در وجود ، و يا در زمان و مكان و يا در اشاره و امثال اينها نيست ، خداوند از همهء اينها منزّه و برتر است . » شيخ صدوق « 39 » به سند صحيح از امام صادق ( ع ) روايت كرده است كه از آن حضرت دربارهء قول خداوند متعال :
الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى
« 40 » پرسيدند ؛ فرمود : « نسبت خداوند با اشيا برابر است ، هيچ چيزى از چيز ديگر به او نزديكتر نيست ، بعيد از او دور نيست ، و قريب به او نزديك نمىباشد ، و نسبت او به هر چيزى مساوى است . » و كافى نيز به سند خود همين را نقل كرده است .
و نيز به سند خود « 41 » از امام هادى ( ع ) حديث كرده كه فرموده است :
« همگى اشيا براى خداوند از نظر علم و قدرت و سلطنت و احاطه او بر آنها برابرند . »
هامش
( 35 ) بقره / 186 : هنگامى كه بندگانم از تو درباره من مىپرسند بگو من نزديكم .
( 36 ) ق / 16 : ما به او از رگ گردنش نزديكتريم .
( 37 ) فصّلت / 54 : آگاه باشيد آنها از لقاى پروردگارشان در شكّ و ترديدند ، هان ! او به همه چيز احاطه دارد .
( 38 ) بقره / 115 : به هر سو رو كنيد خدا آنجاست .
( 39 ) توحيد ، صدوق ، ص 331 ؛ كافى ، كلينى ، ج 1 ، ص 128 .
( 40 ) طه / 5 : او خداوندى است رحمان كه بر عرش مسلّط است .
( 41 ) كافى ، ج 1 ، ص 126 ، شمارهء 4 ؛ نظير اين حديث از امام صادق ( ع ) نيز روايت شده است ( توحيد ، صدوق ، ص 122 ) .