و نيز :
أَ لَمْ يَرَوْا إِلَى الطَّيْرِ مُسَخَّراتٍ فِي جَوِّ السَّماءِ ما يُمْسِكُهُنَّ إِلَّا اللَّهُ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
« 9 » .
و نيز :
وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَكُمْ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ إِذا أَنْتُمْ بَشَرٌ تَنْتَشِرُونَ ، وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً لِتَسْكُنُوا إِلَيْها وَ جَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَ رَحْمَةً إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ، وَ مِنْ آياتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافُ أَلْسِنَتِكُمْ وَ أَلْوانِكُمْ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْعالِمِينَ ، وَ مِنْ آياتِهِ مَنامُكُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ وَ ابْتِغاؤُكُمْ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ ، وَ مِنْ آياتِهِ يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفاً وَ طَمَعاً وَ يُنَزِّلُ مِنَ السَّماءِ ماءً فَيُحْيِي بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ، وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ تَقُومَ السَّماءُ وَ الْأَرْضُ بِأَمْرِهِ ثُمَّ إِذا دَعاكُمْ دَعْوَةً مِنَ الْأَرْضِ إِذا أَنْتُمْ تَخْرُجُونَ
« 10 » .
و نيز :
وَ اللَّهُ أَنْبَتَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ نَباتاً ثُمَّ يُعِيدُكُمْ فِيها وَ يُخْرِجُكُمْ إِخْراجاً
« 11 » .
و نيز :
أَ فَرَأَيْتُمْ ما تُمْنُونَ ، أَ أَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخالِقُونَ
، - تا -
هامش
( 9 ) نحل / 79 : آيا آنها به پرندگانى كه بر فراز آسمان تسخير شدهاند نظر نيفكندند ؟ هيچ كس جز خدا آنها را نگه نمىدارد ، در اين نشانههايى است ( از عظمت و قدرت خدا ) براى كسانى كه ايمان دارند .
( 10 ) روم / 20 تا 25 : از نشانههاى او اين است كه شما را از خاك آفريد ، سپس انسانهايى شديد و در روى زمين پراكنده گشتيد . و از نشانههاى او اين كه همسرانى از جنس خود شما برايتان آفريد ، تا در كنار آنها آرامش يابيد ، و در ميانتان مودّت و رحمت قرار داد ، در اين امر نشانههايى است براى گروهى كه مىانديشند . و از آيات او آفرينش آسمانها و زمين و تفاوت زبانها و رنگهاى شماست ، در اين نشانههايى است براى عالمان . و از نشانههاى او خواب شما در شب و روز است و تلاش و كوششتان براى بهرهگيرى از فضل پروردگار ( و تأمين معاش ) ، در اين امور نشانههايى است براى آنها كه گوش شنوا دارند . و از آيات او اين است كه برق ( و رعد ) را به شما نشان مىدهد كه هم مايهء ترس است و هم اميد ( ترس از صاعقه و اميد به نزول باران ) و از آسمان آبى فرو مىفرستد كه زمين را پس از مردن به وسيلهء آن زنده مىكند ، در اين نشانههايى است براى گروهى كه عقل خود را به كار مىگيرند . و از آيات او اين است كه آسمان و زمين به فرمان او برپاست ، سپس هنگامى كه شما را ( در قيامت ) از زمين فرا مىخواند ناگهان همه خارج مىشويد ( و در صحنه محشر حضور مىيابيد ) .
( 11 ) نوح / 17 و 18 : خداوند شما را همچون گياه از زمين رويانيد ، سپس شما را به همان زمين باز مىگرداند ، و بار ديگر شما را از آن خارج مىسازد .