شدى ، و چه بسيار است چيزى كه تو نسبت به آن نادانى و انديشهات در آن سرگردان ، و نارساست و پس از آن به آن بينا مىشوى . پس توسّل جوى به آن كه تو را آفريده و روزى بخشيده و كامل ساخته است . بنابراين بايد پرستش و بندگىات براى او ، و رو آوردنت به او ، و ترست از او باشد .
بدان اى پسرك من ! هيچ كس همچون پيامبر از خداوند خبر نداده است پس به اين كه او راهنما و پيشواى نجات و رهايى توست خشنود باش ، و من در اندرز دادن به تو كوتاهى نكردم ، و تو در انديشيدن دربارهء خودت هرگز به پايهء فكر و انديشه من براى تو - هر چند فراوان كوشش كنى - نمىرسى . » « 59 » و ما در اين باره به آنچه ذكر شد بسنده مىكنيم . و توفيق از خداست .
باب دوّم در توحيد
( 1 ) بدان در آفاق وجود و اندرون نفوس و در هر چه خداوند آفريده است آيات روشن و دلايل آشكارى بر هستى خداوند سبحان و يگانگى و الوهيّت و ديگر صفات او به طرق مختلف و وجوه گوناگون وجود دارد ، و در قرآن مجيد براى جلب توجّه و ارشاد مردم به پارهاى از آنها اشاره شده است . آنچه سزاوارتر است از انوار آن روشنى گرفت و به مدد آن در طريق كسب معرفت و اخذ عبرت گام برداشت دستورها و رهنمودهاى قرآن است چه پس از بيان خداوند بيان ديگرى نيست . پروردگار متعال از زبان پيامبرانش كه درود خداوند بر آنان باد بيان مىكند كه :
أَ فِي اللَّهِ شَكٌّ فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
« 60 » .
و نيز فرموده است :
هامش
( 59 ) نهج البلاغه ، باب نامهها ، شمارهء 31 .
( 60 ) ابراهيم / 10 : آيا در خدا شكّ است ، خداوندى كه آسمانها و زمين را آفريده است ؟ !