فصل : گفتار مؤلّف كشف الغمّة
( 1 ) علىّ بن عيسى اربلى « 48 » مؤلّف كشف الغمّه گفته است : خداوند سبحان كه حمد و ستايش ويژهء اوست چون مرا به راه راست هدايت فرمود ، و به طريق معتدل و صحيح رهنمون شد ، و در هنگامى كه هوا و هوسها گوناگون و آرا و عقايد متشتّت و پراكنده و دعوتها متفرّق و جوراجور است ، محبّت ، رأى و عقيده ، دوستى و دعوت مرا در خاندان پيامبرش ( ص ) قرار داد ، اين نعمت او را با شكر دايمى و روزافزون ، و حمد و سپاس متوالى و بيكران دريافت كردم ، و طريقهء خاندان پيامبر ( ص ) را راه و آيين خود ساختم ، و مذهب آنان را نردبانى جهت رسيدن به مقاصد و الا و عروج به مراتب بالا اتّخاذ كردم ، و در زمانى كه هر قومى براى حل مشكلات خود چارهاى انديشيده است ، من دوستى آنان را چارهء درمان انحرافات خود گردانيدم ؛ دوستى خود با آنان را آشكارا بيان مىكنم ، هر چند رگهاى گردنم را ببرند ، چه آنان ذخيره و ساز و برگ من ، و اندوختهاى پايدار براى معاد من هستند . آنها مونس و همدم منند به هنگامى كه طبيب از درمانم ناتوان شود و آمد و رفت عيادتكنندگان پايان گيرد . راهنمايان منند در زمانى كه راهنمايان جفا كنند و هدايت كنندگان حيران مانند ، آنها يكى از دو ريسمان محكمند كه هر كس به آنها چنگ زد رستگار شد ، و يكى از دو چيز گرانبهايى هستند كه پيامبر ( ص ) به جا گذاشت ، و كسى كه به آنها تمسّك جست از جملهء شبروانى است كه در بامداد مورد ستايش قرار مىگيرند ؛ محبّت آنان در دنيا و آخرت عصمت و مصونيّت است ، و مودّت آنان به حكم :
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى
واجب است ، كسى كه آنها را اطاعت كند خدا را اطاعت كرده و او را در نظر گرفته ، و كسى كه آنها را نافرمانى كند با خدا به دشمنى و جنگ برخاسته ، و خود را در معرض عذاب و
هامش
( 48 ) در مقدّمه كتاب خود .