« امير مؤمنان ( ع ) ضمن خطبههاى خود برفراز منبر فرمود : اى مردم ! هر گاه علم به دست آورديد به آن عمل كنيد ، شايد هدايت يابيد . عالمى كه به علم خود عمل نمىكند مانند نادان سرگردانى است كه از جهل خود بهبود نمىيابد ، بلكه به عقيدهء من عالمى كه به علمش عمل نكرده ، حجّت بر او تمامتر و دريغ و افسوسش بيشتر از نادانى است كه در جهل خويش سرگردان مانده است ؛ اينان هر دو گمراه و سرگشتهاند . دو دل نباشيد تا شكّ كنيد ، و شكّ مكنيد كه كافر مىشويد . به خودتان رخصت ندهيد كه نفاق كنيد ، و در حقّ نفاق نورزيد كه زيان خواهيد كرد . همانا از امور حقّ اين است كه فقه فرا گيريد ، و از فقه است كه مغرور نشويد . خيرخواهترين شما نسبت به خود كسى است كه نسبت به پروردگارش از همهء شما فرمانبردارتر ، و خيانتكارترين شما نسبت به خويش كسى است كه نسبت به پروردگارش از همگان بزهكارتر باشد . هر كس خدا را اطاعت كند ايمن و شاد مىشود ، و آن كه خدا را نافرمانى كند نوميد و پشيمان مىگردد . » « 12 » و نيز به سند خود از على بن الحسين ( ع ) روايت كرده كه گفته است : مردى نزد آن حضرت آمد ، و مسائلى را پرسيد ، امام به او پاسخ داد سپس بازگشت تا مسائلى نظير آنها را بپرسد ؛ علىّ بن الحسين ( ع ) فرمود : « در انجيل نوشته شده است : تا آنگاه كه به آنچه مىدانيد عمل نكردهايد دانستن آنچه را نمىدانيد خواستار نباشيد ، زيرا اگر به علم عمل نشود ، صاحب آن جز كفر حاصلى به دست نمىآورد ، و جز دورى از خدا دستاوردى ندارد . » « 13 » و نيز به سند خود از ابى جعفر ( ع ) نقل مىكند ، كه فرموده است :
« كسى كه علم را طلب كند براى اين كه بر عالمان مباهات ، و با سفيهان مجادله ، و توجّه مردم را به سوى خود جلب كند ، جايگاه خود را در آتش بداند . همانا رياست تنها براى اهل آن شايسته است . » « 14 »
هامش
( 12 ) همان مأخذ ، ص 45 ، به شمارهء 6 .
( 13 ) همان مأخذ ، ص 44 ، به شمارهء 4 .
( 14 ) همان مأخذ ، ص 47 ، به شمارهء 6 .