خداوند را فرمانبردار است دوست ماست ، و كسى كه خدا را نافرمانى مىكند دشمن ماست ، و جز به عمل و پرهيزگارى نمىتوان ولايت و دوستى ما را به دست آورد . » در حديث ديگرى آمده است : همانا شيعيان على ( ع ) بردباران و دانشمندانند ، لبهايشان از كثرت دعا خشك و پژمرده است و در چهره آنها نشانههاى پارسايى و گوشهگيرى نمايان مىباشد . در اين مورد احاديث ديگرى نيز در دست است ، كه به خواست خداوند در كتاب آداب الشّيعه و اخلاق الامامة در اين باره به طور كامل سخن خواهيم گفت .
باب سوّم در آنچه عامّه آن را از علوم ستوده مىشمارند و از اين علوم نيست
( 1 ) در اين باب علّت نكوهيدگى بعضى از علوم ، و تبديل نام دانشهاى فقه ، توحيد ، تذكر و حكمت ، و نيز آنچه از علوم شرعى پسنديده است ، و اندازهء ناپسند آن بيان مىشود .
علّت نكوهيدگى دانشهاى ناپسند
( 2 ) شايد گفته شود : علم عبارت از شناخت ماهيّت معلوم است ، و علم از صفات خداوند مىباشد در اين صورت چگونه ممكن است چيزى هم علم باشد ، و هم مذموم و ناپسند .
بايد دانست كه علم ذاتا مذموم نيست ، و نكوهش آن در مورد انسان تنها به يكى از سه سبب است :
1 - اين كه فرا گرفتن آن دانش زيانآور باشد ، خواه به كسى كه آن را فرا مىگيرد ضرر رساند و يا به ديگرى . چنان كه علم سحر و جادوگرى از علوم نكوهيده است ، و حقّ هم همين است ، زيرا قرآن بدين امر گواهى داده و