مىگويم : من آنچه را غزّالى در اين جا دربارهء علماى عامّه ذكر كرده نقل نمىكنم ، زيرا گفتههايش به ثبوت نرسيده ، و اكثر آنها دلالت بر فضيلتى ندارد ، و به جاى آنها در محلّ ديگر آنچه را از فضايل اهل بيت ( ع ) مورد اتّفاق همه مسلمانان است ذكر خواهم كرد ، تا دانسته شود كسانى كه نام تشيّع بر خود نهاده و محبّت آن خاندان ( ع ) را ادّعا مىكنند دروغگويند . در كتاب كافى « 64 » از جابر از امام باقر ( ع ) روايت شده كه گفته است آن حضرت به من فرمود : « اى جابر ! آيا كسى كه نام تشيّع را به خود بسته برايش كافى است كه تنها از دوستى ما سخن گويد به خدا سوگند شيعهء ما نيست جز كسى كه پرهيزگار و خداوند را فرمانبردار باشد ، اى جابر ، اينان شناخته نمىشوند مگر به فروتنى ، افتادگى ، امانتدارى ، بسيارى ياد خدا و روزه و نماز ، نيكى نسبت به پدر و مادر ، رسيدگى و احسان به همسايگان مستمند ، بيچارگان ، وامداران و يتيمان ، راستگويى ، تلاوت قرآن ، بازداشتن زبان از سخن گفتن دربارهء مردم جز به نيكى و آنها در همه چيز امين خانواده و قبيله خود مىباشند جابر گفته است : عرض كردم : اى فرزند پيامبر خدا ! ما كسى را امروز به اين صفات نمىشناسيم ، فرمود : اى جابر ! افكار مختلف تو را به سوى خود نكشانند . آيا كافى است كه آدمى بگويد ، ولايت و دوستى على را دارم ، و با اين حال در عمل نكوشد . اگر بگويد : من پيامبر ( ص ) را كه بهتر از على است دوست مىدارم سپس از روش او پيروى و به سنّت او عمل نكند ، دوستى او به حالش هيچ سودى ندارد . از خدا بپرهيزيد ، و براى به دست آوردن پاداشهاى الهى كار كنيد ، ميان خداوند و هيچ كسى پيوند خويشاوندى نيست ، دوستترين بندگان نزد خداوند و گرامىترين ايشان بندهاى است كه پرهيزگارتر و فرمانبردارتر باشد . اى جابر ! به خدا سوگند هيچ چيزى جز طاعت و فرمانبردارى مايهء تقرّب به خداوند نيست ؛ ما برات رهايى از آتش را به همراه نداريم ، و هيچ كس در برابر خداوند حجّت و بهانهاى ندارد ، هر كس
هامش
( 64 ) كافى ، ج 2 ، ص 74 .