امام كاظم ( ع ) دربارهء قول خداوند متعال : و من اضل ممن اتبع هواه به غير هدى من الله « 20 » فرموده است : « يعنى كسى كه رأى غير امامى از ائمّهء هدى ( ع ) را دين خود قرار داده است . » « 21 » امام باقر ( ع ) فرموده است : « هر كس عبادتى را آيين خود كند ، و در آن خويشتن را به رنج اندازد ، در حالى كه امام بر حقّى نداشته باشد ، كوشش او پذيرفته نيست ؛ او گمراهى است سرگردان ، و خداوند اعمال او را دشمن مىدارد . » « 22 » و نيز از آن حضرت روايت شده كه خداوند فرموده است : « من هر كسى را كه پيرو اسلام است و معتقد به ولايت امامى ستمگر و غير الهى است هر چند نيكوكار و پرهيزگار باشد ، او را عذاب مىكنم ، و هر كس از رعاياى اسلام به ولايت امامى عادل و منصوب از جانب خداوند اعتقاد داشته باشد ، هر چند خودش ستمگر و بدكار باشد او را مورد عفو قرار مىدهم . « 23 »
فصل : گفتار غزّالى كه فقه از علوم دنياست
( 1 ) غزّالى مىگويد : اگر سؤال شود چرا فقه را از علوم دنيا شمردهاى ، و فقيهان را از عالمان اين دنيا به حساب آوردهاى ، در پاسخ بايد گفت كه خداى عزّ و جلّ آدم ( ع ) را از خاك ، و فرزندانش را از نطفه آفريد ، و آنان را از پشت پدران به رحم مادران ، و از آن جا به دنيا درآورد ، و از دنيا به گور ، و از آن جا به عرصهء قيامت ، سپس به بهشت يا دوزخ منتقل مىكند ، آن آغاز آدمى است ، و اين پايان كار او ، و آنچه در اين ميان است منزلگاههاى اوست . خداوند دنيا را در حكم توشهاى براى كسب آخرت قرار داد ، تا آنچه را مىتوان توشه راه خود كرد
هامش
( 20 ) كافى ، كلينى ، ج 1 ، ص 374 .
( 21 ) كافى ، كلينى ، ج 1 ، ص 375 .
( 22 ) كافى ، كلينى ، ج 1 ، ص 375 .
( 23 ) كافى ، ج 1 ، ص 376 .