چو آن شهباز كرد از وى كناره * نماندش غير تارى چند پاره
« رباعى »
اى دل به سر زلف پريشانت چه كار * كارى كه نه حد توست با آنت چه كار
در كهنه آلاچق دِهِ خويش نشين * با گرد سراپرده سلطانت چه كار
« رباعى »
در خاك بيلقان برسيدم به عالمى * گفتم مرا به ترتيب از جهل پاك كن
گفتا برو چو خاك تحمل كن اى فقيه * يا آنچه خواندهاى همه در زير خاك كن
انواع و اقسام خطوط
فائده :
بدان كه از براى خطوط انواع بسيار است از آن جمله محقق ، و ثلث ، و نسخ ، ورقاع ، و عهود ، و توقيع ، و تعليق ، و ريحان ، و منثور ، و مدور ، و طومار ، و مسلسل ، و مثنى ، و غبار ، و هباء .
فائده :
بدان كه تاء مثل رحمت و آيت و شكايت و امثال اينها را در عربى بهاء بايد نوشت و در فارسى به تاء كشيده و سر در آن است كه همچنان كه ارباب خط بر آن تصريح كردند و صاحب نفائس الفنون نيز گفته كه اصل در نوشتن حروف آن است كه به طريقى كه وقف به آن مىكنند يا ابتداء به آن مىكنند نوشته شود همچنان كه « أنا » كه ضمير متكلمست « أنا » نويسند به اين جهت و در عربى وقف بر رحمت و امثال آن به هاء مىشود و در فارسى به تاء .
تحقيق در لفظ « ما »
* فائده :
بدان كه لفظ « ما » حرف مىباشد و اسم نيز مىباشد و ماء حرفى را متصل به ما قبل آن نويسند چون « انّما الهكم اللّه » و « أينما تكونوا » و « كلما آتيتنى » و اسمى را جدا نويسند چون « كل ما عندى لك » و « أين ما وعدتنى جئتك » و سر آن اين است كه حروف به جهت عدم استقلال تتمه غير گرفتهاند به