علمى ، دخونامه ، ص 18 ، 23 .
98 آواز خواندن در حمّام
نادره روزى به حمّام رفت حمّام را خلوت يافت . از آواز خويش او را خوش آمد . گفت : حيف است كه مرا صوتى به اين خوبى باشد و عباد اللّه از استماع آن بىبهره باشند . فى الحال از حمّام بيرون آمده بر منارهء مسجد برآمد و با منكرترين صوتى كه به مصداق آيهء كريمهء :
إِنَّ أَنْكَرَ الْأَصْواتِ لَصَوْتُ الْحَمِيرِ
« 1 » بود آغاز نمود . شخصى از آنجا عبور مىكرد . به او گفت : شرم ندارى كه با اين صوت نحس بىوقت مردم را اذيت مىكنى . شرمنده شده با خود گفت : اى كاش كسى بود كه در بالاى اين مناره حمّامى به جهت من مىساخت تا در درون آن حمّام رفته مىخواندم و مردم مىدانستند كه چهقدر صوت من مفرحّ و طربانگيز است .
مصادر :
هامش
( 1 ) . قرآن ، 31 / 29 : به درستى كه ناخوشترين آوازها هر آينه آواز خران است .
نوادر الخوجه نصر الدين افندى جحا الرّومى ، ص 3 ؛ مطايبات ملّا نصر الدّين ، ص 10 ؛ حكمت شريف الطّرابلسى ، نوادر جحا الكبرى ، ص 8 ؛ رمضانى ، ملّا نصر الدّين ، ص 6 .