سر مىدهيم و وامىگذاريم در آن روز بعضى را از ايشان و از ساير خلايق كه موج بزنند در بعضى ديگر و گويا اشاره به هرج و مرجى است كه در روايت سابقه ذكر شد بعد از آن فرموده است كه
وَ نُفِخَ
دميده مىشود در صور پس جمع مىنماييم خلايق را جمع نمودنى ، مراد فانى نمودن آنها است و جمع و طىّ نمودن آنها در عالم اجمال و بساطت عقل و جهل چنانكه ايضا ظاهرا آيهء ديگرى است كه در سورهء انبيا است كه فرمودهاند كه
وَ حَرامٌ عَلى قَرْيَةٍ أَهْلَكْناها أَنَّهُمْ لا يَرْجِعُونَ * حَتَّى إِذا فُتِحَتْ يَأْجُوجُ وَ مَأْجُوجُ وَ هُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ * وَ اقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَإِذا هِيَ شاخِصَةٌ أَبْصارُ الَّذِينَ كَفَرُوا يا وَيْلَنا قَدْ كُنَّا فِي غَفْلَةٍ مِنْ هذا بَلْ كُنَّا ظالِمِينَ
« 1 » ؛ يعنى و حرام است بر قريهاى كه هلاك گردانيديم ما او را و غضب نموديم بر اهل آن ، آنكه در ايّام رجعت رجوع بنمايند تا وقتى كه گشوده بشود و بازنموده بشود راه ياجوج و ماجوج در حالتى كه آنها از هر راهى و زمين مرتفعى سرعت مىنمايند و به تندى مىآيند و نزديك مىشود وعدهء خداوند كه مراد نفخ صور و فناء دنيا است پس ناگاه در آن وقت به درمىافتد و بيرون مىآيد چشمهاى آنچنان اشخاصى كه كافر بودند و مىگويند كه اى واى بر ما به تحقيق كه بوديم ما غافل از اين روز و بوديم ما ظلمكنندگان به نفس خود به سبب غفلت نمودن از اين روز و مشغول شدن به مشتهيات نفس و زخارف فانيهء دنيا .
خوش عروسى است جهان از ره صورت ليكن * هركه پيوست به دو عمر خودش كابين داد
تحفه : [ 29 ] ، [ نفخات در صور ]
نفخ در صور دو نفخه است كه ما بين آنها آنقدر از زمان است كه خداوند بخواهد و بسيار طويل است يكى از براى فناى خلايق و يكى از براى بعث و زنده نمودن آنها است چنانكه صريح آيات و اخبار است و از آن جمله اين آيه است كه
وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرى فَإِذا هُمْ قِيامٌ يَنْظُرُونَ
« 2 » ؛
هامش
( 1 ) . أنبياء : 95 - 97 .
( 2 ) . زمر : 68 .