احمد بن عيسى بن زيد بن على بن الحسين ابن على بن ابى طالب عليه السّلام بوده و اكثر تبعهء آن غلامهاى سياه زنجى بودند و از اين سبب او را به صاحب الزّنج ملقّب نمودن و از جمله علامات واقع شدن مرگ و مردن سريع و بههم پيوسته است در بغداد و واقع شدن نقص در اموال و انفس و ثمرات و ظاهر شدن ملخ در اوان و غير اوان و ريختن آنها بر زروع و غلّات و كم شدن ريع در زراعات مردمان و اختلاف نمودن دو صنف از عجم و خونريزى بسيار در ما بين آنها و بيرون رفتن عبيد از طاعات آقايان و كشتن ايشان آقايان خود را و مسخ شدن طايفهاى از اهل بدعت به صورت ميمون و خوك و غلبه نمودن عبيد بر بلاد سادات و آمدن نداى از آسمان كه مىشنود او را تمام اهل زمين هر اهل زبانى به زبان خودش و اين همان ندائى است كه در حديث ديگر است كه در ماه مبارك رمضان مىباشد و ندا مىكنند مردمان را به اسم آن جناب و بشارت مىدهند ايشان را به ظهور آن ولايت مأب و متّصل به ظهور است و پيدا شدن صورت و سينهاى در قرص آفتاب و بيرون آمدن مردها از قبرها و رجوع نمودن ايشان به دنيا و ترددّ نمودن ايشان و يكديگر را شناختن و بعد از اينها چهارده باران پىدرپى مىبارد و زنده مىگردد زمين بعد از مردگى آن و بروز مىنمايد بركات و رفع مىشود هر ناخوشى از آنها كه اعتقاد به حق دارند و از شيعهء صاحب الحقّ مىباشند ، پس در اين وقت مطّلع مىگردند بر ظهور آن جناب در مكّه و مىروند به سوى آن جناب و مروى است از جناب پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم كه فرمودند كه در سال ده بعد از ششصد ، جرح و قتل بسيار مىشود و پر مىگردد زمين از ظلم و جور و در بيست بعد از آن واقع مىشود مرگ علما و يكى بعد از يكى باقى نمىماند و درسى بعد از آن كم مىشود آب نيل و فرات به مرتبهاى كه مردمان در وسط آن دو شط زراعت مىكنند و در چهل بعد از آن سنگ مىبارد از آسمان به بزرگى تخممرغ ، پس تمام بهايم هلاك مىگردند و در پنجاه بعد از آن مسلّط ساخته مىشود بر مردمان سباع و درنده و در شصت بعد از آن منكسف مىشود آفتاب ، پس مىميرد نصف جن و انس و در هفتاد بعد از آن نمىزايد مؤمن از مؤمن و در هشتاد بعد از آن مىگردند زنها مثل بهايم و در نود بعد از آن بيرون مىآيد دابّة الارض و با آن عصاى آدم و خاتم سليمان است و در هفتصد طلوع
تحفة الملوك ( فارسى ) — صفحة 267
مساهمون: جعفر بن أبى إسحاق دارابى كشفى
ص٢٦٧