احاديث مستفيضه است كه « و قوم يعارون الايمان ثم يسلبونه و يسمّون المعارين » « 1 » ؛ يعنى و يك طايفه مىباشند كه عاريه داده مىشود به ايشان ايمان ، بعد از آن سلب كرده مىشود از ايشان و نام برده مىشوند آن طايفه به اسم معارين ؛ يعنى عاريت دادهشدگان . بلى ،
در آن حريم به هنگام باد استغنا * هزار خرمن طاعت به نيم جو نخرند
و صورت ملك و شيطان و محاربهء ايشان به اختلاف حالات بدين منوال است ، كه نموده مىشود .
هامش
( 1 ) . اصول كافى ، ج 2 ، ص 418 ، ح 2 .