مصرع اول / سراينده / صفحه
زينهار اى فطانه بترا
/ 1 / 321
ساروان را دوش گفتم ماه بىمهرم كجاست
/ عميد الملك / 1 / 516
ساعتى بود پس به عزم شدن
/ 2 / 205
ساعد يارى بگير و زلف دلدارى بكش
/ 1 / 195
ساقى بده آن باده گلرنگ دمادم
/ امير صفادار / 1 / 495
ساقى همان به كه امشبى در گردش آرى جام را
/ 1 / 195
سبحان خالقى كه بياراست از دو حرف
/ عماد الدين شهريارى / 2 / 241
سپيده دم شهنشاه لاجورد سرير شمس
/ طبسى / 1 / 431
سجاده فتاده در بن خم
/ 1 / 460
سحاب از هوا باز گوهرفشان شد
/ 2 / 157
سحر با معجزه چون دست در آغوش كند
/ 1 / 177
سخت مىآيد مرا بر دل كه چون هر سست رأى
/ عمادى / 2 / 248
سخن كز جان برون آيد
/ 2 / 20
سخن هرچه بد گفتنى گفتهاند
/ 1 / 176
سرّ جمالت بعقل در نتوان يافتى
/ 1 / 196
سر زلفت شبست و عارضت روز
/ كمال الدين اسماعيلى / 1 / 55
سرّ سودايش مرا پيوسته در قلب دلست
/ 1 / 196
سرشك اشك خون پالاى چشمم
/ وفادار / 2 / 89
سرشك حال دل از ديده مىكند تقرير
/ 1 / 195
سر كه ز سودا تهيست لايق سنگست
/ 1 / 461
سرگشته بهر دانه چه گردم چو آسيا
/ ابن يمين / 1 / 306
سرم برفت به سوداى وصل و مىدانم
/ 1 / 195
سرم نماند و در وى خيال دوست بماند
/ 1 / 195
سرو را روزى به بالاى تو نسبت كردهام
/ 1 / 195
سرورى بىمعرفت در هركه باشد هيچ نيست
/ 1 / 321
سروى شبانه آمد آن مايهء روح
/ وفادار / 2 / 88
سرى كه از تو پيچد بريده باد چو زلف
/ 1 / 195