مصرع اول / سراينده / صفحه
در عالم فنايى دل بر بقا منه
/ غزنوى / 2 / 248
در فراقت جز غمم غمخواره نيست
/ سنايى / 2 / 58
در فراقت مىنويسم نامهاى و از دست من
/ 1 / 191
در فصل خزان چو باد برمىخيزد
/ 2 / 140
در كوى فراقت بوفا بنشستند برادر
/ نسائى / 1 / 215
در ماتم تو چرخ درآمد بخروش
/ 1 / 57
در مرو پرير لاله آتش انگيخت
/ 2 / 139
در مصر اگر جمال او ديدندى
/ 2 / 97
در مصطبهء وجود دمى آمدهايم
/ خيام / 2 / 298
در معرفتت چو نيك فكرى كردم
/ ابو على سينا / 2 / 109
در نامه چو من شرح فراق تو نويسم
/ 1 / 191
در هر شكن ز زلفت آويختست صد دل
/ 1 / 191
در هر صفت كه چون كمرت بر تو بستهايم
/ 1 / 177
دريغا ديده ره بين ندارى
/ عماد شهريارى / 2 / 308
درين سفينه نگه كن به چشم معنى بين
/ كمال الدين اسماعيل / 2 / 81
دست از طلب مدار اگرت ترك اين رهست
/ كمال الدين اسماعيل / 2 / 245
دست من و حلقهء درت تا دم مرگ
/ 2 / 202
دست هجرانت مرا در سينه خار غم نشاند
/ 1 / 191
دشمن آتش مزاج بادپيما را بگو
/ 2 / 60
دلا بار جهان بر گردن جان
/ ابن يمين / 1 / 306
دل پريشانست در زلفت نمىدانم كنون
/ 1 / 191
دل دوش به كوى مهرخويى افتاد
/ كمال اسماعيل / 1 / 432
دلسوختگان همى سگالند مكن
/ 2 / 73
دل گفت گرش يار سپاهيست مترس
/ 2 / 166
دلم با شكستن چنان انس دارد
/ 2 / 206
دنيا كه به هر پايه ز دستى دگرست
/ سيف الدين باخرزى / 2 / 168
دو چيز ز احوال جهانم عجب آمد اتسيز
/ خوارزمشاه / 1 / 365