مصرع اول / سراينده / صفحه
رفتى و بر رخت نگرانند مرد و زن
/ 1 / 193
رندم و صوفيم مىخوانند خلق
/ 1 / 193
روزى كه دست يا بى بر اهل روزگار
/ 2 / 298
روزى نگر كه طوطى طبعم بر لبت
/ 1 / 178
روضهء خلد برين خلوت درويشانست
/ حافظ / 2 / 299
روى خود بيند در اشكم زان نشيند بر دو چشم
/ 1 / 193
ز آب ديده مىگريم ز آه سينه مىنالم
/ 1 / 194
ز ازدواج مرد و چندين مرد و زن
/ 1 / 182
زان پيش كه از جام أمل مست شوى
/ غزنوى / 2 / 248
زان فرح كاندر دل تنگم فروآمد غمت
/ 1 / 194
زانكه دنيا در بر دين ذرهايست
/ 2 / 303
زاهد دهدم توبه ز روى تو زهى روى
/ 1 / 194
زاهد دهدم توبه ز روى تو زهى روى
/ 1 / 361
زاهد نشسته بر در مسجد به گفتوگوى
/ 1 / 194
ز دست گريه كتابت نمىتوانم كرد
/ 1 / 194
زد لاله پرير در نشابور آذر
/ 2 / 139
زر خواستهاى اشك عوض مىدهمت
/ 2 / 307
ز ضعف طاقت آهم نماند و ترسم خلق
/ 2 / 202
ز كفر زلف تو دل مانده بود در ظلمت
/ 1 / 194
ز كويى كان چنان ماهى برآيد
/ عماد الدين لنكرانى / 1 / 496
زلف دراز دست تو سرها دهد به باد
/ 1 / 194
زلف سيهت كه بر رخت مىپويد
/ كمال اسماعيل / 1 / 432
ز ميان يار كارى مگشاد جز كمر را
/ 1 / 194
زمين شوره سنبل برنيارد
/ 1 / 362
زندگانى به كنج عافيتى
/ ابن يمين / 1 / 317
زهى به وقت سحر زلفت از پريشانى
/ نجيب جرفادقانى / 2 / 57
زهى تيغت به آب فتح شسته
/ كمال الدين اسمعيل / 1 / 397