مصرع اول / سراينده / صفحه
سفينه را به همهحال لنگرى بايد
/ 1 / 115
سماع و باده و روى نگار نگذارد
/ 1 / 104
سوزى كه قضا بر سر اين شمع نگاشت
/ 2 / 307
شاها اساس ملك به تو استوار باد
/ ملك الشعرا ظهير / 1 / 424
شاها به عفو كوش كه عفو آيت رضاست
/ 1 / 562
شاهان كه بهر تاج و نگين قصد كين كنند
/ 1 / 163
شاها همگى اوج تو خواهيم
/ 1 / 325
شاهد آن نيست كه دارد خط سبز و لب لعل
/ 1 / 196
شب دوشين بت نوشين لب من
/ جلال الدين سلمان ساوجى / 1 / 500
شب وصال نخواهم كه تن بود با من
/ 1 / 196
شبى احوال بيماران پرس از شمع
/ 1 / 196
شبى به دلبر فتّان خويش مىگفتم
/ وفادار / 2 / 88
شبى خسرو به شيرين گفت فرهاد
/ 1 / 501
شراب در تو اثر كرد و شمع جمله بسوخت
/ 1 / 197
شرطست هزار كار مشكل كردن
/ 1 / 358
شرف نفس بجود است و كرامت بسجود
/ 1 / 116
شكرها مىكنم درين ايّام
/ ابن يمين / 1 / 311
شكرها واجب كه نفس سركش بدخوى را
/ ابن يمين / 1 / 304
شكسته بستهى زلف توأم ، روا دارى
/ 1 / 197
شمع أرچه به گريه جانگدازى مىكرد
/ 2 / 307
شمع افلاك نيفروخته بودند هنوز
/ 1 / 196
شنيد او نالهام گفتا هنوز ز اين هست ؟ غم گفتش
/ 1 / 196
شوق ماهى به آب چون باشد
/ 1 / 196
شير نر ليثى فتح شاه ابو الحارث
/ 1 / 395
صاحبا بنده را به خدمت تو
/ ابن يمين / 1 / 308
صاحبدلان كه كوى خلوت گرفتهاند
/ محمود كرمانى / 2 / 301
صاحب طرف ولايت جود حديقة الحقيقه
/ 2 / 244