مصرع اول / سراينده / صفحه
دورم از جانان و مسكين آنكه شد مهجور از او
/ جلال الدين سلمان ساوجى / 1 / 500
دوش با سرو سهى بلبل بيدل مىگفت
/ 2 / 311
دوش ديدم كان ستمگر خون همى ريزد مرا
/ 1 / 362
دوشينه شب از هجر من و شمع نخفتيم
/ 2 / 202
دو لشكر به هم بركشيدند كوس
/ نظامى / 1 / 520
دهان پيش لبش بردم ابرو گفت با چشمم
/ 2 / 64
دهان ترك من گويى وجودست و عدم باهم
/ امامى / 2 / 98
دهان تنگ تو روزى من كناد خداى
/ 2 / 308
دى بر سر كو ، چو دلستانم مىرفت
/ شبلى / 2 / 168
دى بلبلكى بر سر شاخى با جفت
/ قاضى اصفهانى / 2 / 205
دى مرا دوستى كه مايل بود
/ ابن يمين / 1 / 313
دى مرا گفت دوستى كه مرا
/ 2 / 140
ذرّات كون رقص كنانند اى صبا
/ 1 / 192
ذرهاى در دل تو مهر و وفا نيست چرا
/ 1 / 192
ذرهاى در همه اجزاى من مسكين نيست
/ 1 / 192
ذكرت از ياد محمّد نرود تا مردن
/ 1 / 192
ذكر لب تو حكايتى شيرينست
/ 1 / 193
ذليل باد كه ما را ز يار دور افكند
/ 1 / 192
ذوق سرمستى ز مستان پرس كايشان سالها
/ 1 / 192
ذوق چنان ندارد بىدوست زندگانى
/ 1 / 192
راز با خامه و با نامه نمىيارم گفت
/ 1 / 193
راز پنهان دهان تنگت اى جان بر دلم
/ 1 / 193
راهى بزن كه غمزدگان ديدهتر كنند
/ 2 / 280
راى و روى أرچو عقل و جان باشد
/ امير عضد / 1 / 425
رخت آيينهء حسنست و حسنت صورت معنى
/ 1 / 193
رخت تاب نظر نارد چرا برقع نمىبندى
/ 1 / 193
رخش بربود ناگاهى ز ما دل
/ بدر الدين دامغانى / 1 / 496