به پيران سالار فرمود پس * كه ما را درنگ اندرين كار بس
بفرماى تا ساز جنگ آورند * جهان بر بدانديش تنگ آورند
ز جنگآوران لشكرى برگزين « 1 » * وز ايشان بپرداز روى زمين
چو شيران تند و پلنگ ژيان * كه يابند ايران ز « 2 » ايشان زيان
سوى ميمنه بارمان « 3 » بركشد * خود و نامداران والاخرد « 4 »
ز جنگآوران ده هزار دگر * سواران جنگآور نامور
سپهدار هومان ، سوار دلير * كه روبه ستاند ز چنگال شير
سوى ميسره ساز جنگ آورد * بدان دشت تا كى درنگ آورد
به قلب اندرون جاى خود را بساز « 5 » * وز آنجا به نزديك خسرو بتاز
بدان بىهنر خسرو خيرهسر * بگويش كه چندين ز كين پدر ،
چه دارى به ابرو درون « 6 » بند « 7 » و چين * چه پوشى به پيلان و مردان زمين
اگرچه سياوخش بودت « 8 » پدر * به كين « 9 » پدر بسته دارى كمر
تو را شرم نايد كزين كيميا * سپه گسترى پيش چشم نيا
دو ديده به آب جفا « 10 » شستهاى * به خون خوردن ما كمر بستهاى
مگر شاه نشنيد « 11 » آن داستان * كه جمشيد زد درگه باستان
چو بر آرزو خيره جنگ آورى * جهان بر دل خويش تنگ آورى
چه « 12 » كردند ايران و تورانزمين * چه دارى ز هردو سپه درد و كين « 13 »
سياوخش تا زنده بود از نخست * مر او را به جز تخم شادى نرست
هامش
( 1 ) . ك : برگزيد .
( 2 ) . ن : از .
( 3 ) . ك : خيمهء بادبان .
( 4 ) . ن : كشد تا كشد .
( 5 ) . ك : نباز ؛ متن : ن ، م ، پ .
( 6 ) . ن : درين .
( 7 ) . ك : تند ؛ متن : ن .
( 8 ) . ك : بوده .
( 9 ) . ك : بگيتى ؛ متن : ن .
( 10 ) . ك : وفا .
( 11 ) . ن : نشنيدى .
( 12 ) . ن : چون ( ! ) .
( 13 ) . « ن » پس از اين بيت افزوده است :روان سياوخش من خستهام * وگرچه به اخترش پيوستهام