روان خوار گيرم ببندم ميان * بدين تيرهشب همچو شير ژيان
بيايم بدين راى « 1 » با تو به راه * سرى « 2 » پر ز كينه دلى « 3 » كينهخواه
بدان لشكر شاه توران شويم * به كردار ارغنده « 4 » شيران شويم
ببينيم تا چون توان كرد كار * كه تا رسته گردند هردو سوار
بگفت اين و از رخش آمد به زير * ببستش « 5 » ميان را چو شير دلير
ز رستم چو گستهم اين بشنويد * سرشكش ز ديده به رخ برچكيد
بدان كار رستم ببستش « 6 » ميان * ابا گستهم شاه گندآوران
بر آيين تركان جهان « 7 » پهلوان * بيامد بدان جاى « 8 » روشنروان
كمان كيانى به بازو فكند * به بند كمر بر زدش « 9 » تير چند
به دست اندرون گرزهء گاوسار * بدانسان كه باشند مردان كار « 10 »
به خسرو چنين گفت پس پهلوان * كه شاها انوشه بَدى « 11 » جاودان !
كه من بنده « 12 » از فرّ و از بخت تو * به پروين رسانم سر تخت تو
اگرشان نكشتهست افراسياب * به چنگ نهنگ اندرند اندر آب « 13 »
وگر « 14 » چون ستاره به گردون برند * وگر چو نهنگان به بحر اندرند « 15 »
بيارم بر تو به كردار باد * برفتند از آنجاى پيروز « 16 » و شاد « 17 »
هامش
( 1 ) . ن : راه .
( 2 ) . ن : سر .
( 3 ) . ن : دل .
( 4 ) . ن : غرنده .
( 5 ) . ن : ببسته .
( 6 ) . ن : ببسته .
( 7 ) . ن : آن .
( 8 ) . ن : بياراست شادان و ، پس از اين بيت افزوده است :چو پوشيد جامه سپهدار شاه * بيامد دمان تا به نزديك گاه .( 9 ) . ن : زده .
( 10 ) . ن : باشد گو نامدار .
( 11 ) . ن : بزى .
( 12 ) . ن : امشب من .
( 13 ) . ن : بيت را ندارد .
( 14 ) . ن : اگر .
( 15 ) . ن : به جيحون درند .
( 16 ) . در « ك » واژهء « پيروز » ، پاك شده است و فقط « وزشاد » باقى مانده است .
( 17 ) . ن : وز آنجا روان شد دلى پر ز داد .