چنين گفت لشكر به افراسياب * كه اى شاه بادانش زودياب « 1 »
هر آن گَه كه فرمان دهد شهريار * ميان را ببنديم در كارزار
ببنديم دامن به دامن درون * به خنجر ز دشمن بريزيم « 2 » خون
به ايرانزمين آتش اندر زنيم * ز سر ديدهء دشمنان بركنيم
چو برزو ز نامآوران اين « 3 » شنيد * بجوشيد و از جايگه بردميد
چنين گفت با شاه تورانزمين * كه اى شاه تركان « 4 » ماچين و چين
تو دل را بدين كار غمگين مدار « 5 » * كه فردا برآرم از ايشان دمار « 6 »
كه من چون سپه روى آرد به روى * چو برخيزد آواى كوس از دو روى « 7 »
دل تو ازين كار « 8 » بىغم كنم * همه پشت بدخواه را بشكنم « 9 »
ببرم سر رستم زال زر * به پيش تو آرم سر كينهور
نمانم به ايرانزمين بار و برگ * بر ايشان فشانم يكى باد مرگ « 10 »
سرانشان ببرم به شمشير تيز * برآرم از ايرانيان رستخيز
به نيزه « 11 » بر ايشان شبيخون كنم * جهاندار بيند كه من چون كنم
هامش
( 1 ) . ن : و جاه و آب .
( 2 ) . ن : برانيم .
( 3 ) . ن : برزوى نامآور آن را .
( 4 ) . ن : تركان و .
( 5 ) . ن : مكن .
( 6 ) . ن : ميان دو ابرو پر از چين مكن .
( 7 ) . ن : غو كوس برخيزد از هردو سوى .
( 8 ) . ن : رنج .
( 9 ) . ن : همان پشت بدخواه تو خم كنم .
( 10 ) . پس از اين بيت در دستنويس « ن » دو بيت و در « م » ، « پ » يك بيت اضافه دارد ؛ ن :نه رستم بمانم نه شاه و نه تخت * نه خسرو بمانم نه تاج و نه تخت ( ! )
نه خسرو بمانم نه گودرز و گيو * نه آن نامداران و گردان نيوم :نه رستم بمانم نه خسرو نه گيو * نه آن نامداران [ و ] مردان نيوپ :نه كاوس مانم نه رستم نه گيو * نه طوس و نه گودرز گردان نيو( 11 ) . ن : هماكنون .