بدان ده سوار نبرده « 1 » به جنگ * كه كوشيد « 2 » با او به سان پلنگ
بدان « 3 » نامور شير آهنجگر * به گرز و كمان و [ به ] تيغ و تبر
چو بشنيد لشكر ز افراسياب * همان ده سپهبد به كردار آب
ستوران به ميدان دوان « 4 » تاختند * به گرز گران گردن افراختند
نگه كرد برزو بدان ده سوار * چو شيران آشفته در كارزار
بپوشيد خفتان و خودى به سر « 5 » * نهاد و ميان را ببستش « 6 » كمر
به باره برافكند برگستوان * يكى باره مانند كوهى دوان « 7 »
به « 8 » باره برآمد چو غرنده شير « 9 » * ز آهن كمان و ز الماس تير « 10 »
كمان سپهبد گرفتش به چنگ * همى تاخت هرسو به سان پلنگ « 11 »
تو گفتى سپهرىست « 12 » با زور و تاب * كه دارد برآوردگه برشتاب « 13 »
درختىست گفتى ز آهن به بار * گشاده دو بازو « 14 » چو شاخ چنار
ز سام نريمانش نشناخت كس * تو گفتى كه سام سوار است و بس « 15 »
ز بالا و ران و ز يال و ركيب * دل جنگجويان شده پرنهيب
سرافراز افراسياب و سپاه * ستاده بر آن دشت و « 16 » دل كينهخواه
هامش
( 1 ) . ن : آزموده .
( 2 ) . ن : بكوشند .
( 3 ) . ن : بر آن .
( 4 ) . ن : سواران به ميدان درون .
( 5 ) . ن : بزد دست و پوشيد درع به زر .
( 6 ) . ن : ميان را ببستش به زرّين ، پس از اين بيت افزوده است :يكى خود زرّين به سر برنهاد * سر تركش تير را برگشاد( 7 ) . م : روان ؛ ن : كوه گران .
( 8 ) . ك : چو .
( 9 ) . ن : ميغ .
( 10 ) . ن : ز كيمخت موزه ز الماس تيغ ؛ در « ن » دو مصرع جابهجا شده است و پس از اين بيت ، بيت 365 را آورده و به جايگاه آن بار ديگر تكرار كرده است .
( 11 ) . ن : بيت را ندارد .
( 12 ) . ك : سپهرست ؛ ن : كه شيرىست ؛ متن : م .
( 13 ) . ن ، م : و يا در بهاران يكى رود آب .
( 14 ) . ن : دو بازوش هريك .
( 15 ) . در « ن » جاى دو مصرع عوض شده است .
( 16 ) . ن : « و » .