( SUPPL . 187 )
نسخ فارسى در كتابخانهء ملى پارس موجود مىباشد كه به سال 1038 ه . ق . در لاهور نوشته شده است « 1 » .
[ 535 ] قبولى قندوزى
قبولى قندوزى در خطهء ادبپرور قندوز ديده به عالم هستى گشود . وى پس از فراگيرى دورهء مقدّماتى علوم ، زادگاه خود را براى كسب دانش به مقصد هرات ترك گفت و تحصيلاتش را در هرات كامل كرد . و از شعراى معاصر امراى تيمورى بود و قريحه و طبعى روان داشت . در هرات اقامت گزيد و در همانجا چراغ عمرش به خاموشى گراييد . قبولى از سخنسرايان توانا بود . اين ابيات از اوست « 2 » :
خانهء عاقل چه كار آيد من ديوانه را * چون نمىدانم من ديوانه راه خانه را
نيست چون بختم كه رهيابم به قصر زرنگار * مغتنم بايد شمردن گوشهء ميخانه را
خواه جانان در غم من خواه مستغنى كه من * شادى جان حزين دانم غم جانانه را
شمع اگر در خلوت خاص است اگر در بزم عيش * چارهاى نبود به غير از سوختن پروانه را
جاى آن دارد قبولى كز جهان بىخود روم * گر فتد بر من نگاه ، آن نرگس مستانه را
هامش
( 1 ) - تاريخ ادبيات در ايران ، ج 5 ، ص 1733 ؛ فهرست ميكروفيلمهاى كتابخانه مركزى دانشگاه تهران ، ج 1 ، ص 36 ؛ فهرست بلوشه ، ج 1 ، ص 234 - 236 .
( 2 ) - دايرة المعارف آريانا ، ج 3 ، ص 499 .