يكونوا يعملون على الارض عملا صالحا ، فتبكى عليهم ، و لم يكن يصعد الى السّماء من كلامهم ، و لا مرّ عليها كلام طيب و لا عمل صالح فتفقدهم فتبكى عليهم « 1 » .
از عمر بن مدرك بلخى نقل مىشود كه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله گفت : هيچ مؤمنى نيست ، مگر از براى او در آسمان دو در وجود دارد ، درى كه از آن روزى او خارج مىشود ، و درى كه از آن عمل و كلام داخل مىگردد ، زمانى كه آن مؤمن مىميرد ، و آن درها در فقدانش گريه مىكنند ، و اين آيه را مىخوانند [ نه آسمان به حال آنان گريه كرد ، و نه زمين ، و نه خدا به آنها مهلت داد ] ، پس آنها در روى زمين عمل صالح انجام ندادهاند ، سپس براى مؤمن گريه مىكند ، هيچگاه از آنها كلامى به سوى آسمان بالا نرفته است ، و نه از آنها كلام و نه عمل خوب صادر شده است ، پس از روى مهربانى بر آنها گريه مىكند .
محققان در مورد قاضى عمر بن مدرك بلخى اختلافنظر دارند : عدهاى او را توثيق كردهاند و برخى مانند ، يحيى بن معين او را كذّاب مىدانند . مؤلفان المغنى فى الضعفا ؛ و الضعفا و المتروكين او را توثيق نكردهاند « 2 » . ابو حفص قاضى عمر بن مدرك بلخى در سال 270 ه . وفات يافته است « 3 » .
ابو حاتم مىگويد : على بن حسين بن جنيد گفت : من از يحيى بن معين شنيدم كه مىگفت : ابو حفص قاضى عمر بلخى كذّاب است « 4 » .
[ 501 ] عمر بن مسلم بن سعيد بن عمر بن بدر بلخى دمشقى
زين الدين عمر بن مسلم بن سعيد بلخى دمشقى در ماه شعبان سال 724 ه . ق . ، در بلخ پا به عرصه وجود نهاد . او تحصيلات خود را در زادگاهش آغاز نمود و براى تكميل آن به عراق و حجاز و شام مسافرت كرد و سرانجام در دمشق ساكن شد و به كار تدريس پرداخت . او در دمشق يكى از فقهاى برجستهء حنفى به شمار مىرفت و صاحب فتوا بود .
هامش
( 1 ) - تاريخ بغداد ، ج 11 ، ص 211 .
( 2 ) - المغنى فى الضعفا ، ج 2 ، ص 473 ؛ الضعفاء و المتروكين ، ج 2 ، ص 215 ؛ لسان الميزان ، ج 5 ، ص 235 .
( 3 ) - الغدير ، ج 5 ، ص 248 .
( 4 ) - الجرح و التعديل ، ج 6 ، ص 136 ؛ ميزان الاعتدال ، ج 3 ، ص 216 .