تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ علماى بلخ ( فارسي ) — صفحة 212

مساهمون:

ص٢١٢
به خاطر هيچ‌كس راه نيافته است و آن در بسيارى از مواضع علم منطق بود . پس در اين باب رساله‌اى به نام توطئة للتخطئه تأليف كردم و نيز به تخطئهء ابن سينا در مسائل اصول دين همت گماشتم و از آن جمله در اين كتاب مسائلى را كه مربوط به اثبات حدوث عالم و اثبات شبهه‌هاى فلاسفه در اين باب است آورده‌ام « 1 » . فريد الدين غيلانى بلخى از متكلّمان بزرگ خراسان بود و در شمار مخالفان شديد اللحن ابو على سينا بلخى محسوب مىشد . وى استاد فريد الدين داماد نيشابورى بوده و خواجه نصير الدين طوسى نيز شاگرد غيلانى بلخى بوده و كتاب اشارات شيخ الرئيس را نزد او خوانده است « 2 » . در كتاب تتمة صوان الحكمة آمده است كه الامام فريد الدين عمر غيلانى بلخى افضل الحكماى عصر خود بود « 3 » . فريد الدين غيلانى بلخى كتابى به نام الرّد على القانون و يا رسالة فى كيفية الادويه دارد . از اين كتاب دو نسخه يكى در كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران و ديگرى در كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى موجود است . يك حلقه فيلم از اين كتاب توسّط دانشگاه تهيه شده كه هم‌اكنون در بخش ميكروفيلمهاى كتابخانهء مركزى دانشگاه موجود است « 4 » .

[ 497 ] عمر بن على سنجى

عمر بن على سنجى از راويان بلخ به شمار مىرفت . وى از جمله شاگردان ابو القاسم احمد بن محمّد خليلى بلخى بود . سنجى از طريق استادش رواياتى را نقل كرده است « 5 » .
هامش
( 1 ) - تاريخ ادبيات ايران ، ج 2 ، ص 286 . ( 2 ) - همان ، ج 2 ، ص 294 . ( 3 ) - تتمة صوان الحكمة ، ص 156 . ( 4 ) - فهرست ميكروفيلمهاى كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران ، ج 1 ، ص 331 . ( 5 ) - الانساب ، ج 6 ، ص 360 .