گهى در مسجد و گه در خرابات * چه شايد كرد غير از سرنوشتم
خدا را پند كم ده ناصحا زان * كه از اوّل همين بوده سرشتم
فغانم از خدنگ آن نگاهت * ز بس دارم بتن چون خارپشتم
بيندازم كى از نخل تو خرما * خورد بس رنجها آخر كه كشتم
قباى عشق بايد دوخت زينهار * از اين پشمى كه چندينساله رشتم
دريغا ( سالكا ) زين درد پنهان * كه زيبا در زبان گويد كه زشتم
غمناك شيخ عبد الحسين فرزند محمد فومنى
خطيب شاعر كمدانش ، كتاب « غمناك » را به سال 1328 در شهادت حضرت امام حسين عليه السلام و واقعهء كربلا نگاشته است .
فارسى شيخ محمد حسين فرزند ابراهيم فارسى شيرازى
اصلا شيرازى و در اصفهان فقه و علوم دينى را در محضر حجة الاسلام شفتى بياموخت و به سال 1253 اجازهء اجتهاد از وى دريافت كرد ، گاهى در نجف اشرف و كربلا نيز به درس علماء آن سامان حاضر مىشد ، در كيميا و علوم غريبه تبحر داشت ولى آن را دور ريخت و به فقه وقت گذراند ، به فارسى و عربى شعر مىگفت ، منظومهء « اللؤلؤ المنتثر » و رسالهء « مسأله بيمه » از اوست .
فاضل مير فضل اللّه فاضل
فاضل اديب شاعر با تخلص « فاضل » ، در سوگ شيخ عبد اللّه ماحوزى بحرانى ( 1135 )