رضوى
سيد محمد حسن علوى رضوى
فاضل اديب شاعر ، از شاعران سدهء سيزدهم .
رضوى
ميرزا محمد صالح رضوى
دانشمند متبحر در علوم دينى ، اديب متتبع در شعر شاعران ، در سدهء سيزدهم مىزيسته ، كتابهاى « معارج الخيال » و « جواهر الخيال » را پرداخته است .
اين رباعىها از اوست :
گر فعل صواب و ناصوابست مرا * دل زاتش شرم خود كبابست مرا
هرچند گنه به قدر كونين بود * با عفو تو شرم بىحسابست مرا
* * *
بستم به تو پيمان درستى ز نخست * هرگز نشوم در ره پيمان تو سست
پروا نبود ز دوزخ و نار و جحيم * عهدم به تو از روز الست است درست
* * *
زان روز كه چشم حقپرستم دادند * بادى ز خم مى الستم دادند
در عشق دل شكسته دادند گداز * آينه نمودند و بدستم دادند
* * *
من غير على ز جان اطاعت نكنم * جز درگه او كسب سعادت نكنم
اين گفتهء او بود كه من مىگويم * من رب نديده را عبادت نكنم
رضى سيد زيرك حسين نقوى لكهنوى ، ضياء الاسلام
از شاعران سدهء چهاردهم با تخلص « رضى » ، گويا به پزشكى اشتغال داشت كه خود را