هما ( 1290 - 1176 )
ميرزا محمّد رضا قلى ، متخلّص به « هما » ، فرزند بديع خان ، در سال 1212 هجرى قمرى ( 1176 ش ) در شيراز تولّد يافت . ازآنپس كه خواندن و نوشتن آموخت ، به كسب علوم و فنون ادبيّه پرداخت و به زيور دانش و كمال آراسته گرديد و سرانجام در سال 1290 قمرى ( 1252 ش ) چشم از جهان فروبست . « 1 »
هما در جوانى با راهنمايى و ارشاد وصال دست ارادت به ميرزا ابو القاسم سكوت داد و در طريقت سلسلهء اويسيّه درآمد . ديوان بيكى در حديقة الشّعراء در اينبار چنين مىنويسد :
« پس از چندى طالب سياحت شد و در عالم سياحت هم از تحصيل بازنمىماند .
عاقبت به كسوت فقر برآمد ، چندى بلكه در آخر عمر به آن صورت بود و قلدرانه حركت مىنمود . توطّن را در اصفهان قرار داد ؛ مدّتها اظهار استغنا مىكرد و به قليل مواجب ديوانى و تعارفى كه دوستانش بىتكلّف مىدادند گذران ؛ و مدح احدى نمىنمود ، الّا گاهى غزلى گفته مدحى از مرحوم وصال مىكرد و به شيراز مىفرستاد . »
هامش
( 1 ) - مادّه تاريخ درگذشت « هما » را شرف المعالى سيّد محمّد بقا اصفهانى موسوى گفته و به خطّ قدسى ، خوشنويس مشهور ، بر سنگ مزارش نقر گرديده و آن اين است :چو از بهر سراى جاودانى * هما را زين سرا برچيده شد فرش
« بقا » گفت از پى تاريخ فوتش * « هما شد بال زدن در سايهء عرش »( 1290 ق )