تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 676

مساهمون:

ص٦٧٦

هجران ( 1360 )

هدا ديلمى ، فرزند عبد العلى ، در سال 1360 هجرى شمسى در شهر آبادان پا به عرصهء حيات گذاشت . در كودكى به اتّفاق خانواده‌اش به قم مهاجرت كرد و در اين شهر پدر خود را از دست داد . خود مىگويد : « در آغاز زندگىام درد را بر دوش كشيدم و به شهر غربت راهى شدم . پس از آن هجر عزيزى ناباورانه را باور كردم ؛ آرى ، پدرم بود . » هدا ديلمى كه براى شعر خود تخلّص « هجران » را برگزيده است ، تحصيلات ابتدايى و متوسّطه را در شهر قم به انجام رسانيد و از سال 1368 از زبان شعر استفاده كرد ، امّا نه به‌طور كلى جدّى و از سال 1370 با عضويّت در انجمن ادبى حرم ، سرودن شعر را جدّى گرفت و در جلسات انجمن با قواعد شعر آشنا شد و از كلاس نقد شعر استادان بهره‌مند گرديد و شعرش رونق يافت . وى در ميان شاعران معاصر اشعار سهراب سپهرى و قيصر امين‌پور و احمد رضا احمدى و احمد شاملو را بيشتر دوست دارد . هجران ، علاوه بر شعر در رشتهء تئاتر نيز فعّاليّت دارد و از اين هنر نيز لذّت مىبرد .

درد دل

من كىام ؟ ديوانه‌اى با درد دل * مانده در زندان قلب سرد دل در عبور از كوچه باغ خاطرات * اين منم ، تنهاترين شبگرد دل مىسرايم در هجوم گردباد * مثل برگى در خزان سرد دل