تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 670

مساهمون:

ص٦٧٠

هجران ( 1305 )

ابو الحسن قنبرىنسب ، متخلّص به « هجران » در سال 1305 هجرى شمسى در شهر همدان چشم به جهان گشود . پدرش قنبر ، كارگر ساده‌اى بود كه با فقر و تنگدستى روزگار مىگذراند ، از اين روى فرزندش نيز از همان آغاز نوجوانى به كارگرى تن در داد و با رنج و سختى آشنا گرديد . بدين سبب نتوانست بيش از چند كلاس ابتدايى درس بخواند ، ناگزير به كارگرى پرداخت و هم‌اكنون پيشه‌اش ساختن يك نوع وسيلهء فلزى خوراك‌پزى است و از اين رهگذر معيشت مىكند . هجران از سال 1320 قريحهء شعر در او بيدار گشت و به سرودن شعر پرداخت . خود مىگويد : « جوانى هفده‌ساله بودم ، ناگهان به توانايى خود در سرودن شعر پى بردم و با راهنمايى دوستان به محضر استاد محمّد على آزاد ، كه رئيس انجمن ادبى همدان بود ، راه يافتم و از او بهره‌مند شدم و پس از درگذشت وى از جعفر پيدا استفاده كردم و در سال 1334 خدمت استاد مفتون رسيدم و او نيز در ارشاد من سهم بسزايى داشت . » هجران در آغاز شاعرى در مدح و مرثيت خاندان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و ائمّهء اطهار عليهم السّلام شعر مىسرود . خود مىگويد : « از همان آغاز جوانى در اثر علاقهء زيادى كه به خاندان رسالت داشتم ، ابتدا در مصائب كربلا شعر مىسرودم و در حسينيّه‌ها نوحه‌خوانى مىكردم و از اين رهگذر به شهرت رسيدم . » هجران در سال 1360 ديوان اشعارش به نام « فخر الوند » به چاپ رسيد و در