[ ه ]
هاتف ( 1310 )
عبّاسعلى صفرزاده نوبريان ، با تخلّص هاتف ، فرزند محمود ، در سال 1310 هجرى شمسى در شهر تبريز قدم به عرصهء حيات گذاشت . تحصيلات ابتدايى را به انجام رسانيد ، امّا از ادامهء تحصيل به علّت عدم توانايى مالى بازماند و ناگزير براى تأمين معيشت به كار پرداخت و از اوقات فراغت حدّ اكثر استفاده را كرد و ضمن مطالعه در آثار بزرگان شعر و ادب از محضر اساتيد فنّ نيز كسب فيض كرد .
صفرزاده نوبريان از سال 1335 به سرودن شعر پرداخت و در اين رهگذر از راهنمايىهاى شاعر توانا و گرانقدر جواد كنارهچى ، متخلّص به آذر ، بيشترين بهره را برد و با فنون شعر و رموز آن تا حدودى آشنايى يافت .
هاتف از شركت در انجمنهاى ادبى شهر خود غفلت نورزيد و از شعراى نامدار معاصر نيز بهرهمند گرديد . وى در ميان شعراى متقدّم به اشعار صائب بيش از ديگر شاعران علاقه و دلبستگى نشان مىدهد .
نمونههاى زير از نظم اوست :
عزيز مصر دل
گل سپيده ز جيب افق دميد ، بيا * سياهروزى گيتى بهبه سر رسيد ، بيا
نقاب تيرهء شب را صباح نصرت پى * به تيغ خسرو خاور ز هم دريد ، بيا