و داد ( 1303 )
حسن و داد ، فرزند ميرزا محمّد حسين ، در سال 1303 هجرى شمسى در شهر بجنورد قدم به جهان هستى گذاشت . تحصيلات ابتدايى و متوسّطه را در زادگاهش به پايان رسانيد و به اخذ مدرك ديپلم ادبى نايل گرديد . ازآنپس به استخدام فرهنگ ( آموزش و پرورش ) درآمد و در مدارس شهر خود به تدريس پرداخت . آنگاه به مشهد منتقل گرديد و در اين شهر رحل اقامت افكند و در ادارهء كلّ اوقاف خراسان به خدمت اشتغال ورزيد .
و داد ضمن انجام خدمت ادارى به دانشگاه راه يافت و در دانشكدهء ادبيّات مشهد در رشتهء زبان فرانسه به تحصيل ادامه داد و فارغ التّحصيل شد و دريافت درجهء ليسانس توفيق يافت . در اينباره خود مىگويد : « در دانشگاه از محضر استادان شهير خراسان ، چون دكتر احمد على رجايى بخارايى ، دكتر غلامحسين يوسفى ، ابو القاسم حبيباللّهى ( نويد ) و دكتر جلال متينى ، بهرههاى علمى و ادبى بردم . »
و داد در شعر قريحهء شاعرى را از پدر به ارث برده و تخلّص شاعرانهء خود را همچون پدرش از نام خانوادگى برگرفته است . وى درباره شروع شعر و شاعر خود چنين مىگويد : « در دورهء تحصيل و تعليم جز يك مورد به سرودن شعر مبادرت نكرده بودم ، آن هم به نوع رباعى كه درست از كار درنيامد و در خود بىميلى مشاهده كرده و آن را رها ساختم ؛ تا در سال 1370 ، دبير نوهام كه شخص صاحب ذوقى بود ، كلماتى