نيكدل در ميان شعراى معاصر به اشعار ملكالشّعراى بهار ، شهريار ، محمّد قهرمان ، ذبيح اللّه صاحبكار ، مشفق كاشانى ، حميدى شيرازى ، هوشنگ ابتهاج و لاهوتى علاقه بيشترى دارد و در نظر دارد گزيدهاى از غزليّاتش را چاپ كند .
خرمن حيات
سنگين نمىشد اين همه بار گناه ما * خوش مىنشست گر به هدف تير آه ما
ويرانه گشت خانهء دل زير بار غم * آه دل شكستهء ما شد گواه ما
در خواب بود و من به تماشاى چهرهاش * بيدار شد ز لغزش پاى نگاه ما
بر ماه عارضش همگى رنج مىبرند * بار حسد كشد مه گردون ز ماه ما
كرديم فاش راز دل خود به هركسى * بود اين تصوّر غلط و اشتباه ما
اميد ما به لطف خدا هست ، ز آنكه او * باشد هميشه حامى و پشت و پناه ما
بر باد رفت آنچه كه ما را عزيز بود * از غفلت و سبكسرىِ گاهگاه ما
كشتيم دانهء شرف و بذر آبرو * در باغ جور تو ، كه نرويد گناه ما
از خرمن حيات چه گويم ؟ جفاى تو * بر باد داد خرمن و تاراند كاه ما
سرسبزى و نشاط تو و « نيكدل » ز دل * باشد دعاى نيمهشب و هر پگاه ما
بادهء شبگير
هروقت سر به خانهء تقدير مىزنم * گويى به قلب خستهء خود تير مىزنم
شبها ز دست جور و جفاى نگار خود * چون مرغ خسته نالهء شبگير مىزنم
تا شعرهاى من بنشيند به هر دلى * بر دست و پاى قافيه زنجير مىزنم
از بهر جرعهاى مى گلگون و آتشين * شبها به هر بهانه درِ پير مىزنم
گر دست برندارى و پايد جفاى تو * بر تو هزار وصلهء تكفير مىزنم
تا باخبر كنم همه را از نماز عشق * بر اوج بام مأذنه تكبير مىزنم
در جنگ بين باطل و حقّ ، اى خداى من * بهر رضاى توست كه شمشير مىزنم