تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 563

مساهمون:

ص٥٦٣

نيك‌دل ( 1304 )

محمّد على نيك‌دل ، فرزند مهدى ، در سال 1304 هجرى شمسى در شاهرود چشم به جهان گشود . وى تحصيلات ابتدايى و سيكل اوّل متوسّطه را در زادگاهش به انجام رسانيد . ازآن‌پس وارد دانشسراى مقدّماتى شد ، امّا ديرى نپايد كه دانشسراى شاهرود منحل گرديد ، ناگزير براى ادامهء تحصيل راهى شهر مشهد شد و در دانشسراى مقدّماتى به تحصيل پرداخت و در سال 1325 فارغ التّحصيل گرديد . آن‌گاه به استخدام ادارهء فرهنگ ( آموزش و پرورش ) درآمد و به تدريس در مدارس اشتغال ورزيد و در خلال خدمت آموزشى در سال 1327 در امتحانات ششم متوسّطه تهران شركت جست و به دريافت ديپلم ادبى توفيق يافت و پس از پانزده سال تدريس از طرف آموزش و پرورش شاهرود به سمت مسئول آموزش متوسّطه منصوب شد و سرانجام در سال 1353 بازنشسته گرديد و در حال حاضر به فرش‌فروشى اشتغال دارد . نيك‌دل از سال 1327 به شعر و شاعرى پرداخت و به مطالعهء دواوين شعر و حفظ اشعار علاقه و دلبستگى خاصّى از خود نشان داد و به‌تدريج شعرش مايه گرفت و شكوفايى يافت و در ميان انواع شعر قالب غزل را براى شعر خود انتخاب كرد . نيك‌دل مىگويد : « فعّاليّت شعرى من از سال 1364 شروع شد ، زيرا با درگذشت همسرم براى فرار از تنهايى به سرودن شعر پرداختم . »