نوا ( 1369 - 1309 )
محمّد حسين عطّار ، فرزند حبيب اللّه ، در سال 1309 هجرى شمسى در نيشابور ديده به عالم هستى گشود . تحصيلات ابتدايى و متوسّطه را در زادگاهش به انجام رسانيد و در سال 1332 ديپلم خود را در رشتهء ادبى در تهران دريافت كرد و در همان سال به استخدام بانك ملّى درآمد و در قسمت حسابدارى به كار اشتغال ورزيد و پس از سالها خدمت سرانجام در سال 1355 بازنشسته گرديد .
عطّار دربارهء زندگى خود چنين مىگويد : « استعدادم از كودكى در رشتهء موسيقى بود و در نيشابور در روزگار تحصيل در مدرسه فلوت مىنواختم و در سال 1330 تا 1333 در تهران از كلاس موسيقى اساتيدى چون : عباس زندى ، منوچهر صادقى ، احمد روشن ، و منصور معارفى استفاده كردم و دورهء رديف آواز استاد ابو الحسن صبا و فرامرز پايور را در ده سال اخير به اتمام رسانيدم و هماكنون افتخارا به تعليم نوجوانان علاقهمند مشغول هستم ، امّا شغل اصلىام حسابرسى است . »
نوا از سال 1356 به شعر گرايش يافت و با شركت در انجمنهاى ادبى از محضر اساتيد شعر و ادب كسب فيض مىكرد و در ضمن با اجراى برنامهء كوتاه موسيقى همراه با آواز در مدح مولا حضرت على عليه السّلام مجلس را گرم و شور و حال مىبخشيد و خود نيز در همان حال به سير آفاق و انفس مىرفت .
نوا در سال 1359 تا 64 در انجمن خوشنويسان ايران ثبتنام كرد و از محضر