نعمت ( 1250 - 1234 )
ميرزا محمود خان حسينى فارسى ، متخلّص به « نعمت » در سال 1234 هجرى شمسى ( 1272 ق ) در خانوادهاى مرفّهالحال در شهر فسا تولد يافت . پدرش ميرزا زين العابدين ، كه از رجال نامور و باكمال و از دانش و فضيلت بهرهاى كافى داشت و در سرودن شعر فارسى و عربى نيز توانا بود در سال 1250 شمسى ( 1288 ق ) چشم از جهان فروبست . نيايش ميرزا محمد تقى فسائى از مردان باذل و كريم و به حسن خلق و كمالات عديده آراسته بود و سالها امور ديوانى بلوك فارس و داراب و جويم را عهدهدار بود .
ميرزا محمود در زادگاهش به كسب دانش پرداخت و با علوم ادبيّه و عربيّه و تاريخ و فلسفه آشنايى كامل يافت و در اين رهگذر از تعليم و تربيت شايستهاى برخوردار گرديد .
دكتر منصور رستگار دربارهء زندگى و حالات او چنين مىنويسد : « از دانشهاى رايج زمانهء خود ، چون زبان و ادب عرب ، فلسفه و تاريخ ، بهرهاى كامل يافته بود كه در آثارش به نيكو جلوهگر است . او بذلهگو ، نكتهسنج ، بخشنده و اهل خير و مرد سفر بود و چون از جهت مالى غنّى و در لذّت بردن از امكانات زندگى گشادهدست بود ، شعرش نيز از شادى و طراوت خاصّى برخوردار است . غزلهاى او كه اغلب به اقتفاى سعدى و حافظ ساخته شده است ، داراى جوهرهاى از احساس و عواطف لطيف و مبيّن