نظمى ( 1306 )
على نظمى در سال 1306 هجرى شمسى در شهر تبريز پا به جهان هستى گذاشت . تحصيلات مقدّماتى را در زادگاهش فراگرفت ، امّا از دانشاندوزى و بينشطلبى باز نايستاد و محضر بزرگان علم و ادب را غنيمت شمرد و كسب معرفت كرد و با فنون شعر و رموز آن آشنايى يافت .
على نظمى كه تخلّص شاعرانهء خود را از نام خانوادگى برگرفته است ، شاعرى غزلسرا است و از انواع شعر قالب غزل را براى سرودههاى خود برگزيده است و غزل را نيز نيكو مىسرايد و غزليّاتش از لطف كلام و مضمون تازه بهره دارد .
نظمى داراى آثار و تأليفاتى نيز هست كه چاپ شده و نامهاى آن بشرح زير مىباشد :
تذكرهء دويست سخنور ( 1355 ) ؛ ديوان امينى ( 1356 ) ؛ ديوان نظمى ( 1362 ) ؛ گلشن معانى ( شرح ابيات مشكله ، 1364 ) .
نمونههاى زير از نظم اوست :
شعلهء آه
رسيد عيد و دل از من ترانه مىطلبد * چو گل براى شكفتن بهانه مىطلبد
نه من ، كه زاهد خلوتنشين ز ديدن باغ * چنان شكفت ، كه چنگ و چغانه مىطلبد