نسرين ( 1320 )
خانم احترام طالبى فرزند محمد جعفر در بيست و هفتم آبانماه 1320 شمسى در اسدآباد همدان پا به عرصهء حيات گذاشت ، تحصيلات ابتدائى را در دبستان مختلط مهر به پايان رسانيد و در همان سال يعنى در دوازدهسالگى با پسر دائى خود پيوند زناشوئى بست و ثمرهء اين ازدواج دو فرزند دختر است كه بگفتهء شاعر هر دو داراى قريحهء شاعرى هستند و در سرودن شعر نو استعداد دارند و مىگويد نوهام نيز كه در كلاس پنجم ابتدائى است طبع شعر دارد و غزلى بنام نماز سروده است .
خانم طالبى تحصيلات متوسطه را بطور متفرقه امتحان داد و سرانجام به دريافت مدرك ديپلم توفيق يافت ازآنپس به استخدام بهدارى همدان درآمد در آغاز سمت دفتردار و بعد به مسئوليت كارگزينى منصوب شد و هماكنون در سمت رئيس دايرهء رفاه و بازنشستگى دانشگاه علوم پزشكى زادگاه خود انجاموظيفه مىكند .
خانم طالبى كه در شعر از تخلص نسرين استفاده مىكند از دوران نوجوانى علاقهء وافرى به شعر داشت و در هر فرصتى بمناسبتى شعرى مىسرود خود مىگويد : « چون شوهرم در نيروى انتظامى خدمت مىكند ناچار هر دو سال يكبار به نقطهاى منتقل مىگشت من هم از فرصت استفاده مىكردم و سراغ انجمنهاى ادبى آن شهر مىرفتم و از محضر استادان شعر و ادب بهره مىگرفتم و همين راهنمائىها سبب گرديد ، با فنون شعر و رموز آن آشنائى يابم و شعرم به شكوفائى رسد » .