نامى ( 1295 )
رحمان بهنام در سال 1295 هجرى شمسى در شهر همدان چشم به جهان گشود . تحصيلات ابتدايى و دورهء اوّل متوسّطه را در مدرسهء اتّحاد زادگاهش به پايان رسانيد ، ازآنپس وارد كالج آمريكايى شد و به تحصيل ادامه داد و در سال 1315 در رشتهء بازرگانى فارغ التّحصيل گرديد و با دو زبان فرانسه و انگليسى نيز آشنايى يافت .
بهنام از سيزدهسالگى به علّت داشتن قريحهء شاعرى به سرودن شعر پرداخت و تخلّص « نامى » را نيز براى شعرش برگزيد و نخستين اثر منظوم او به نام « نالهء دل يا دوبيتىهاى نامى » شامل دويست و سى دوبيتى در سال 1326 با مقدمهء رحمان ترمهاى به چاپ رسيد .
نامى نظر به اينكه به حافظ ارادتى خاص داشت ، يكچند به تضمين غزلهاى او پرداخت و چون با زبانهاى فرانسه و انگليسى تسلّط داشت ، به ترجمهء اشعار لافونتن اقدام كرد و آنها را به شعر فارسى برگردان نمود .
بهنام بيشتر كار و فعاليّتش در شركتهاى خصوصى به عنوان مترجم بود و مدّت يك سال هم در بانك شاهنشاهى به خدمت اشتغال داشت . وى داراى چهار فرزند است و در حال حاضر در خارج از كشور زندگى مىكند و به قرار اطّلاع بينايى خود را از دست داده است .
نامى بااينكه در انواع شعر طبعآزمايى كرده ، امّا بيشتر اشعارش شامل دوبيتى