ناظم ( 1328 - 1260 )
شيخ موسى فقيهى ، با لقب « ناظم الشّريعه » در سال 1260 هجرى شمسى در همدان تولّد يافت . خواندن و نوشتن را در مكاتب قديم فراگرفت ، ازآنپس به تحصيل علوم ادبيّه و دينيّه پرداخت و با فقه و اصول و ادب فارسى و عربى آشنايى يافت و در علم رياضى از استعداد كافى برخوردار بود و از علوم غريبه نيز آگاهى داشت .
وى از مريدان مرحوم غمام ، شاعر و عارف نامور همدان ، به شمار مىرفت .
فقيهى عالمى وارسته و شاعرى خوشقريحه و انسانى متواضع و فروتن بود كه با سادگى و صفا زندگى مىكرد و از رهگذر مسّاحى املاك و تقسيمبندى اراضى مزروعى معيشت مىنمود و به همين سبب مورد وثوق و احترام مردم بود .
ناظم بااينكه در زمرهء عالمان به شمار مىرفت ، از قريحهء شاعرى نيز برخوردار بود و شعر را ساده و روان و بىتكلّف مىسرود و در سرودن انواع شعر طبعآزمايى مىكرد و در آغاز شاعرى « محزون » تخلّص مىكرد و بعد خود را مقيّد به تخلّص خاصّى ننمود و تخلّصهاى « فقيهى » و « موسى » و « ناظم » را در شعر به كار گرفت .
وى سرانجام در سال 1328 شمسى در همدان درگذشت و آنگونه كه نوهاش آقاى صادق فقيهى مىگويد ، جنازهاش به قم منتقل در اين شهر به خاك سپرده شد .