ناصر « 1 » ( 1362 - 1309 )
سيّد محمّد اجتهادى ، متخلّص و معروف به « ناصر » ، فرزند محمّد حسين ، در سال 1309 هجرى شمسى در كازرون فارس پا به عرصهء هستى نهاد و تحصيلات مقدّماتى را در زادگاهش به انجام رسانيد .
ناصر شاعر و نويسندهاى طنزپرداز بود و در مطايبهگويى و شعر فكاهى و انتقادى دست داشت . در طول زندگى مجرّد زيست و با فقر و تنگدستى روزگار گذرانيد . سالها با مطبوعات و راديو همكارى كرد و آثارش در روزنامهها و مجلّههايى چون : توفيق ، كاريكاتور ، زن روز ، خبر ، گلآقا ، آفتاب شرق و چند نشريهء ديگر طبع و نشر مىشد .
ناصر اشعار خود را با نامهاى حقيقى و يا مستعار ناصر اجتهادى ، جهانگرد ، شبيه الشّعرا ، كازرونى ، نكبت الشّعراء ، ميرزا هپلپو ، هوچى ، زالاس ، سيف القلم ، هلهل قندى ، جيرجيرك ، ناشىباشى ، كاكو شيرازى ، ابو البلبل ، آمنه باشنگى ، ماما جيمجيم ، لوطى شيرازى ، پرىچهر دلاور ، بدبين ، هندل الشّعراء ، اشتباهى ، مارگريت بيگم ، جيمجيمو ، زالو ، اليزابت بيگم ، موسيو فندك ، بابا كرم ، ميرزا قلمدون ، ملك مقوّا ، ديزى اشتهاردى و . . . در مطبوعات به چاپ مىرسانيد .
مرتضى فرجيان ، دوست و همكار مطبوعاتى او ، در سالنامهء گلآقا دربارهء ناصر
هامش
( 1 ) - آثار ناصر اجتهادى را فاضل پژوهشگر محمد مهدى مظلومزاده برايم فرستادهاند .