تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 315

مساهمون:

ص٣١٥

ميرى ( 1321 )

بهمن ميرى ( سيّد جليل ميرى ) در بهمن‌ماه 1321 شمسى در تهران پا به عرصهء حيات گذاشت . پدرش ، سيّد على اصغر ميرى ، از مردم دربند شميران است . ميرى ازآن‌پس كه تحصيلات ابتدايى را به پاى برد ، دورهء متوسّطه را در دبيرستان بو على سينا به انجام رسانيد و ديپلم خود را دريافت كرد ، آن‌گاه به استخدام بانك ملّى درآمد و در زادگاهش مشغول خدمت گرديد . ميرى در آغاز شاعرى علاقه و دلبستگى خاصّى به ترانه‌سرايى داشت و در اين رهگذر بيش از صد ترانه براى راديو ايران ساخت . اين ترانه‌ها در دو مجموعه ، به نام‌هاى « به تو اى عشق ، سلام » و « تقديم با عشق » در سال 1349 توسّط انتشارات جاويدان طبع و نشر گرديد . ميرى غير از ترانه‌سازى در انواع ديگر شعر طبع‌آزمايى كرد ، امّا نسبت به غزل‌سرايى تمايل بيشترى از خود نشان مىدهد و شعرش نيز ساده و بدون تعقيد و تكلّف است ، و تا مضمون تازه‌اى به ذهنش خطور نكند ، به سرودن شعر نمىپردازد و تا شعرى كه مىسرايد مورد پسندش قرار نگيرد ، آن را نشر نمىكند . امّا آنچه دربارهء شعرش مىتوان گفت ، اين است كه بر شعر او هاله‌اى از غم و اندوه سايه افكنده است . او در ميان شعراى معاصر به آثار شادروان مهدى سهيلى و دكتر پيمان و مجيد شفق ابراز علاقه مىكند .