تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 250

مساهمون:

ص٢٥٠

مهر ( 1304 )

محمّد رئوفى ، فرزند اسد اللّه ، در سال 1304 هجرى شمسى در همدان ديده به جهان گشود . مدّت دو سال به مكتب رفت و تعليم قرآن و خطّ گرفت ، ازآن‌پس راهى دبستان شد و آن را به انجام رسانيد . وى از دوران مكتب و دبستان خاطرات تلخى دارد كه همواره با تنبيهات بدنى و چوب و فلك همراه بوده است . خود مىگويد : « با آنكه استعداد و علاقهء بسيارى در يادگيرى داشتم ، امّا روش غلط تعليم و تربيت و بىتوجّهى و تعصّب مربيان و پدرم باعث شد كه طبق پيشنهاد پدر مدّتى به بازار بروم و در پيشهء قنّادى ، كه حرفهء پدرم بود ، به كار پردازم و بر خلاف ميل باطنى در اين حرفه هم مهارت خوبى پيدا كردم ، امّا از ادامهء تحصيل بازماندم . پس از گذشت سال‌ها ، دورهء متوسّطه را به‌طور آزاد در مدّت سه سال در كرمانشاه به پايان رساندم و موفّق به اخذ ديپلم ادبى شدم و به استخدام آموزش و پرورش در آمدم . » رئوفىمهر ، مقارن ملّى شدن صنعت نفت به دانشگاه تهران راه يافت و در رشتهء حقوق به تحصيل پرداخت و در ضمن در دانشكدهء معقول و منقول نيز مشغول تحصيل شد و در سال 1340 به دريافت ليسانس توفيق يافت و در مدارس راهنمايى و دبيرستان‌ها و دانشسراهاى مقدّماتى به تدريس اشتغال ورزيد و سرانجام در سال 1362 بازنشسته گرديد .