تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 244

مساهمون:

ص٢٤٤

مهر ( 1301 )

محمّد شهريارى ، شاعر هنرمند و خوانندهء آواز ، كه در شعر از تخلّص « مهر » استفاده مىكند ، در سال 1301 هجرى شمسى « 1 » در تهران از مادر زاد و در اين شهر كسب دانش كرد و با هنر موسيقى و آواز و دستگاه‌هاى آن آشنايى يافت . شهريارى در شرح حالى كه براى نگارنده ارسال داشته ، چنين مىنويسد : « از طفوليّت به شعر و موسيقى علاقه‌مند بوده‌ام ؛ چنان‌كه در هفت‌سالگى پاى گرامافون مىنشستم و گوش مىكردم و چون صداى بدى نداشتم ، آهنگ‌ها را با صداى بلند مىخواندم . در سال 1310 كه در كلاس پنجم ابتدايى بودم ، قطعه شعرى براى دريافت كارنامه‌ام سرودم . در مجالس و محافل فاميلى براى خواندن آهنگ‌ها و آوازها ، اگرچه هنوز دستگاه‌هاى موسيقى را نياموخته بودم ، مىخواندم و مورد تشويق قرار مىگرفتم . در سال 1320 گاه‌گاهى به كلاس آموزش موسيقى مىرفتم ، امّا نه پىگير . در سال 1321 در بند عشق گرفتار شدم و به جاى رفتن به سربازخانه به سراغ معشوق شتافتم و در نتيجه به خاطر بىانضباطى يك هفته به زندان افتادم و در زندان غزلى براى محبوب ساختم بدين مطلع :
فكند عاقبت عشقت به كنج زندانم * به جاى اشك ، رود خون ز چشم گريانم
هامش
( 1 ) - شهريارى مىگويد : « سنّ واقعى من 1303 است ، امّا شناسنامه‌ام را 1301 گرفته‌اند تا بتوانند مرا زودتر از موعد مقرّر به مدرسه بفرستند . »