منصور ( 1317 )
منصور رضاوندى در سال 1317 هجرى شمسى در كرمانشاه از مادر زاد و در زادگاهش به تحصيل دانش پرداخت و در رشتهء طبيعى ديپلم گرفت ، ازآنپس به استخدام شركت نفت درآمد و هماكنون نيز در پالايشگاه كرمانشاه انجاموظيفه مىكند .
رضاوندى ، كه در شعر تخلّص به اسم مىكند ، از شاعران پركار و بااستعداد خوشقريحهء كرمانشاه است كه با تأسيس انجمن ادبى سخن ، به عضويّت آن درآمد و از محضر گردانندهء آن ، شاعر گرانمايه و عاليقدر جليل قريشىزاده ( وفا ) و ساير اساتيد انجمن كسب فيض كرد .
ولىّ رضايى ، همشهرى رضاوندى ، دربارهء او چنين مىگويد : « از سال 1348 همكارىاش در زمينهء شعر با مطبوعات آغاز شد و در شبهاى شعر و محافل ادبى شركت جست و در بيشتر قالبهاى شعر فارسى طبعآزمايى كرد ، امّا هيچگاه بر روى قالب خاصّى توقّف نكرد . باريكانديشى و پيوند ظريف كلمات در شعر ، او را تالى سبك هندى نشان مىدهد . حجاب عشق در شعر او چنان شفّاف است كه حتّى شعر سپيد و نيمايى او نيز در خدمت عواطف و احساسات خود به كار مىگيرد . كلمات آهنگين و موزون و تركيبات تازه و خوشتراش پيچيده در هالهاى از ايماژهاى عاشقانه ، مشخّصهء بارز شعر اوست . »