تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 149

مساهمون:

ص١٤٩

ممينى ( 1328 )

حفيظ اللّه ممينى در سال 1328 هجرى خورشيدى در شهر رامهرمز پا به عرصهء حيات گذاشت ، پدرش انكنا ، كشاورزى ساده بود كه با اندك زمينى كه در اختيار داشت ، كشت ديم مىكرد و از اين رهگذر معيشت خود را مىگذرانيد . حفيظ اللّه تحصيلات ابتدائى و دوره‌ى متوسطه را در زادگاهش به پايان رسانيد و به دريافت مدرك ديپلم توفيق يافت و در زمانى كه محصّل دبيرستان بود سرودن شعر را آغاز كرد و خود در اين‌باره چنين مىگويد : « از سال 1344 به دام شعر افتادم و تقريبا در همهء سبكها شعر مىسرودم و سبك نيمائى را نيز تجربه كردم بخصوص در سرودن اشعار محلّى در قالب نيمائى بيشتر تمايل داشتم . » ممينى در سال 1379 نخستين مجموعه از اشعار خود را با نام « گذرى در شاليزار نيما » چاپ و منتشر ساخت و در سال 1384 دوّمين مجموعه اشعار كلاسيك خود را تحت عنوان « چشمه‌سار غزل » طبع و نشر كرد . ممينى از تيرماه سال 1376 به رياضات نفسانيه پرداخت و مىگويد هر بيست و چهار ساعت يك نوبت غذا مىخورم و از آبانماه 1380 اگر خدا قبول كند تمام سال را روزه گرفته‌ام به‌جز ايامى كه روزه گرفتن اشكال شرعى دارد خود اين‌گونه سروده است :
رياضت‌پيشه‌ام درويش‌خويم * خدا اين‌گونه داده آبرويم